ในตอนนี้เอง กลิ่นหอมของยาลอยมาจากหม้อเทพปาฮวางชิงมู่ของมู่ซี
เมื่อได้กลิ่นหอมของยานี้ ทุกผู้คนที่อยู่ ณ ที่นั้นเพียงแค่ดมกลิ่นอย่างเดียวก็รู้ได้เลยว่ายานี้มิใช่ยาธรรมดาอย่างแน่นอน
หลังจากยาเม็ดที่มีสีราวกับหยกขาวออกมาจากเตาปรากฏแก่สายตา ทุกผู้คนถึงกับตะลึงอึ้งงัน “นี่… นี่คงมิใช่ยาระดับแปดกระมัง!”
“ภาพลวงตา ต้องเป็นภาพลวงตาเป็นแน่แท้ จอมภูตระดับเก้าทำยาระดับแปดออกมา มันเป็นไปไม่ได้!”
“ไม่อยากเชื่อ…”
แม้แต่นักปรุงยาเวินเหรินยังตะลึงจนถึงกับดีดตัวลุกขึ้นยืน นางนั้นยังไม่ถึงขั้นปรมาจารย์ภูต แต่กลับสามารถปรุงยาระดับแปดออกมาได้
ความสามารถท้าทายฟ้าดินราวกับปีศาจนี้…
มีปีศาจตนใดเกิดขึ้นในโลกแห่งการปรุงยากันแน่!
ในเวลานี้เอง การแข่งขันได้จบลง
มู่เฉียนซีนำยาใส่ลงไปในขวดหยกอย่างช้า ๆ นางนำยาออกมาวางลงเบา ๆ ก่อนจะกล่าวขึ้น “ยาของข้านั้นหลอมสำเร็จแล้ว ต่อไปขอเชิญให้กรรมการทุกท่านตัดสินอย่างยุติธรรมเถิด”
เจ้าสำนักตานซินและเจ้าสำนักเย่าอู๋ดีดตัวลุกขึ้นมา
ยาระดับแปด! หากว่าเป็นยาระดับแปดจริง แล้วพวกเขาจะชนะได้อย่างไร ?
คงต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน! ไม่นานนักกรรมการก็ได้ตรวจสอบยาทั้งหมดจนเสร็จสิ้น
ศิษย์พี่หวงฝู่แห่งสำนักเย่าอู๋ได้ทำยาระดับหกออกมา ส่วนศิษย์พี่หวังแห่งสำนักตานซินทำยาเม็ดระดับเจ็ดออกมาจริง ๆ แต่ถึงกระนั้น พวกเขาก็ถูกยาเม็ดระดับแปดของ ‘มู่ซี’ ตีพ่ายไป
เจ้าสำนักตานซินกล่าวขึ้น “นักปรุงยาเ
