องมอบให้คือสวนสมุนไพรที่สํานักตานซินของพวกเขาเลี้ยงดูมาหลายร้อยปี จะยอมได้อย่างไร ?
“พวกเจ้าเปลี่ยนความต้องการสักหน่อยไม่ได้หรือ ?” เย่าเก๋อกล่าวถาม
มู่เฉียนซีกล่าว “ดูเหมือนว่าคนที่เสนอสวนสมุนไพรของพวกเจ้ามาเป็นรางวัลไม่ใช่พวกข้า แต่เป็นพวกเจ้าเอง ตอนนี้พวกเจ้าต้องการเปลี่ยน มันช่างไร้สาระระคนไร้ยางอายเสียจริง ข้าเองก็ไม่ได้ขอให้พวกเจ้าใช้สวนสมุนไพรของพวกเจ้ามาเป็นรางวัล”
เมื่อเห็นสีหน้าของพวกเขาเริ่มหม่นคล้ำลงเรื่อย ๆ มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นว่า “แต่…”
เมื่อได้ยินวาจานาง ดวงตาของพวกเขาพลันมีประกายแห่งความหวังสว่างวาบขึ้นมา “แต่อะไรรึ ?”
มู่เฉียนซีหยิบใบสั่งยาออกมาก่อนจะกล่าวว่า “หากสองสำนักใหญ่ของพวกเจ้ามีสมุนไพรวิญญาณระดับปฐพีที่อยู่ในใบสั่งยานี้ ข้าก็ไม่ต้องการสวนสมุนไพรของพวกเจ้า”
หัวหน้าสํานักโอสถทั้งสองที่เดิมทีมีความหวังมองไปที่สมุนไพรวิญญาณระดับปฐพีบนใบสั่งยานั้น ภายในใจพลันรู้สึกสิ้นหวังมากขึ้น
สมุนไพรวิญญาณระดับปฐพีเหล่านี้หาได้ยากอย่างมาก หนึ่งชนิดเทียบได้กับสวนสมุนไพรกว่าหลายร้อยแห่งของพวกเขา แล้วพวกเขาจะมีได้อย่างไร ?
หัวหน้าสํานักตานซินกล่าวว่า “สมุนไพรวิญญาณระดับปฐพีเหล่านี้พวกข้าไม่มีหรอก เจ้าเปลี่ยนเป็นสมุนไพรวิญญาณอื่นไม่ได้หรือ ?”
เย่าเก๋อ “ต้องการสมุนไพรเหล่านี้ เจ้าตั้งใจกลั่นแกล้งพวกข้าเป็นแน่!”
มู่เฉียนซี “ในเมื่อพวกเจ้าไม่มีสมุนไพรวิญญาณระดับปฐพีเหล่านี้ เช่นนั
