กอำพรางใบหน้าตนเองผู้นี้ กลับยัดเข้าปากทั้งหมดไม่เหลือแม้เพียงหนึ่งเม็ด
มุมปากของตานคุนกระตุกอย่างบ้าคลั่ง เดิมทีเขาคิดว่ามีเพียงแค่ผู้นำตระกูลมู่ที่สามารถกินยาวิญญาณได้อย่างฟุ่มเฟือยไม่กลัวหมด นึกไม่ถึงว่าลูกน้องของนางยังจะสามารถกินยาวิญญาณฟุ่มเฟือยได้เช่นนี้ด้วย
ร่างกายของเขาไม่ได้บาดเจ็บ ไม่ได้ลงสนามประลองหรือไปต่อสู้มาแต่อย่างใด ให้กินยาของดีมีค่าสิ้นเปลืองเช่นนี้จะดีหรือ ?
มู่เฉียนซี “ยาระดับห้า รอหลอมอีกประเดี๋ยว ไม่นานหรอก”
“อีกประเดี๋ยว! หมายความว่าเจ้ายังสามารถหลอมยาได้อีกรึ ?” ผู้อาวุโสสำนักตานซินจ้องมองมู่เฉียนซีราวกับนางเป็นสัตว์ประหลาดน่ากลัว
โดยปกติแล้วการหลอมยาระดับสูงต้องใช้เวลาสามวันในการฟื้นฟูพลังจิต แต่นางกลับบอกว่าอีกประเดี๋ยวจะหลอมยาขึ้นมาอีกครั้ง…
ตานคุนหัวเราะก่อนจะกล่าว “ฮ่า ๆ ๆ ผู้อาวุโส พวกเราสำนักตานจี้ได้เตรียมของอร่อย ๆ เอาไว้พร้อมแล้ว พวกเจ้าเดินทางมาไกลราวสามพันลี้เช่นนี้ พวกเราต้องต้อนรับอย่างดีแน่นอน”
ผู้อาวุโสสามแห่งสำนักตานซินกล่าวด้วยสีหน้าแข็งทื่อ “ไม่จำเป็น พวกข้าส่งจดหมายเชิญเสร็จจะกลับทันที ไว้พบเจอกันในวันงานแลกเปลี่ยนเถอะ”
พวกเขาโดนฉีกหน้าเช่นนี้ ไม่มีหน้าที่จะอยู่ต่อให้อับอาย และไม่อยากจะทนเห็นหน้าผู้เฒ่าตานคุนนี้อีกต่อไป
เดิมทีคนของสำนักตานซินมาเพื่อจะฉีกหน้าสำนักตานจี้ ทว่าผลสุดท้าย ฝ่ายที่ถูกฉีกหน้าจนไม่เหลือชิ้นดีนั้นกลับเป็นพวกเขาเอง
