— ตูม! —
พลังอันแข็งแกร่งผลักพวกเขาทั้งสองออกไป
— ปัง! —
มู่เฉียนซีและน่าหลานอวี้กระเด็นออกไปชนกําแพงอย่างรุนแรง!
น่าหลานอวี้รีบกล่าวถาม “มู่เฉียนซี เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม ?”
“ไม่ แต่เป้าหมายของเขาคือเจ้า รีบหลบเร็วเข้า!”
อู๋ตี้ เสี่ยวหงรีบพุ่งเข้าหาคนผู้นั้น เห็นได้ชัดว่าผู้มาเยือนเป็นนักฆ่าที่ชำนาญอย่างมาก เขามีปฏิกิริยาตอบสนองที่ว่องไว และถึงกับมีพลังระดับห้าของจักรพรรดิแห่งภูต เพียงพริบตาเดียวเขาก็หลบการโจมตีของเสี่ยวหงและอู๋ตี้ได้โดยง่าย
เขากล่าวเสียงเข้ม “สาวน้อย ข้าต้องการสังหารนายน้อยน่าหลาน โปรดอย่าได้เข้ามายุ่งเลย”
มู่เฉียนซีลุกขึ้นยืนช้า ๆ กล่าวว่า “เจ้าลอบซ่อนตัวอยู่ในเงามืดมาระยะหนึ่งแล้วกระมัง ไม่ได้ยินเรื่องที่น่าหลานอวี้มีบุญคุณช่วยชีวิตข้าไว้รึ เจ้าคิดว่าข้าจะยอมให้เจ้าฆ่าเขาเช่นนั้นหรือ ?”
นักฆ่ากล่าวอย่างเหยียดหยาม “เพียงเจ้าและสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับหนึ่งทั้งสองตัว ไม่สามารถหยุดข้าได้”
มู่เฉียนซี ท่าทีของนางเฉยเมยอย่างที่สุด “ข้าไม่ลงมือ อู๋ตี้และเสี่ยวหงไม่ลงมือ ก็จัดการเจ้าได้เหมือนกัน ต้องบอกว่าเจ้าโง่มากจนไม่อาจจะโง่เขลาได้มากไปกว่านี้อีกแล้ว ถึงได้มาลอบสังหารในหอหมอปีศาจ” “หนึ่ง… สอง… สาม…” มู่เฉียนซีนับอย่างช้า ๆ หลังจากที่เสียงนับจบลงที่เลขสาม ทันใดนั้นนักฆ่าผู้นั้นก็รู้สึกได้ว่าขาของตนเองอ่อนยวบ
— ตุบ! —
นักฆ่าล้มลงกับพื้น เขามองมู่เฉียนซีด้วยความประหลา
