ดใจพลางกล่าวว่า “เจ้าวางยาพิษข้า!”
มู่เฉียนซีกล่าว “ทั้งชั้นล้วนเป็นที่สำคัญสำหรับการปรุงยา ที่นี่ถูกโปรยไปด้วยยาพิษทุกชนิด แขกไม่ได้รับเชิญที่บุกเข้ามาที่นี่ ไม่สนว่าเจ้าจะเป็นราชาแห่งภูตหรือจักรพรรดิแห่งภูต ล้วนแต่ต้องร่วงลงไปกองกับพื้นทั้งหมด!”
น่าหลานอวี้ “เช่นนั้น… ข้า… ข้า…”
เขาเบิกตากว้าง ที่แท้สถานที่ที่เขาอยู่ทุกวันกลับเต็มไปด้วยพิษ มัน… มันช่างน่ากลัวเหลือเกิน!
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้ากลัวอะไร ? ยาและชาของข้าที่เจ้ากินเจ้าดื่มนั้นไม่ได้เพียงไว้กลืนลงท้องไปเปล่า ๆ ปลี้ ๆ พิษที่นี่ไม่สามารถทำอะไรเจ้าได้”
เวลานี้พลังวิญญาณของนักฆ่าผู้นี้หายไปจนหมดไม่มีเหลือ ทั้งร่างเขาหมดเรี่ยวแรง ทำได้เพียงแต่รอให้ผู้อื่นมาเชือดเท่านั้น
เขาผู้ที่เป็นถึงมือสังหารระดับจักรพรรดิ เพียงแค่พลาดไปชั่วเวลาเดียวก็โดนสาวน้อยที่เป็นเพียงจอมภูตจัดการเสียแล้ว…
ช่างไม่ยุติธรรมยิ่งนัก!
มู่เฉียนซีถามขึ้น “น่าหลานอวี้ เห็นได้ชัดว่าคนผู้นี้มาที่นี่เพื่อฆ่าเจ้า เจ้าจะเก็บมันไว้เพื่อสอบปากคําหรือให้ข้าสอบปากคำเอง”
น่าหลานอวี้กล่าวว่า “ด้วยวิธีของสตรีเช่นเจ้า ให้เจ้าสอบปากคำคงจะได้เรื่องกว่าข้าอย่างมาก เช่นนั้นก็มอบให้เจ้าแล้วกัน”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างจนปัญญา “เช่นนั้นข้าต้องเชื่อใจในการที่เจ้าเชื่อในความสามารถการทำงานของข้าแล้ว”
น่าหลานอวี้ “ใช่”
มู่เฉียนซีโบกมือ กล่าวว่า “เอาคนผู้นี้ออกไป ดูแลให้ดี ๆ คนผู้นี้จ
