งประหลาด คล้ายกันเสียจนทำให้ใจของเขานั้นว้าวุ่นเสียแล้ว
น่าหลานอวี้คิดในใจ ‘ผู้ที่ข้าชอบคือมู่ซี ต้องเป็นมู่ซีเท่านั้น’
ความรู้สึกดีที่มีต่อมู่เฉียนซีนั้น เป็นเพราะความคล้ายคลึงในบางส่วน ต้องเป็นเช่นนั้นแน่ ๆ
มู่เฉียนซีมองตามแผ่นหลังของน่าหลานอวี้พลางกล่าวว่า “เจอกันครั้งหน้า เกรงว่าคงต้องรอให้ข้าไปที่แคว้นเฉียนเซี่ยถึงจะได้เจอกัน”
ทันใดนั้นเงาดำมืดผ่านวาบเข้ามา
มู่อีกล่าวขึ้น “ท่านผู้นำตระกูล ที่แคว้นจื่อเยี่ยมีการเคลื่อนไหวเล็กน้อยขอรับ”
.
