เจ้าสำนักจินติ่งกลับไปยังสำนักด้วยร่างที่อาบโลหิตทั่วกาย
จินหลู่กล่าวถาม “ท่านพ่อ สำเร็จหรือไม่ ?”
เจ้าสำนักจินติ่งเอายาออกมาพลางกล่าว “สำเร็จ ข้าได้มาแล้ว”
จินหลูตื่นเต้นอย่างไม่ปกปิด เขากล่าว “วิเศษนัก เช่นนี้ก็สามารถช่วยเหยียนเอ๋อร์ได้แล้ว” การสนทนาของทั้งสองนั้น ในตอนนี้มีคนลอบฟัง แน่นอนว่าผู้ที่ลอบฟังได้ยินเข้าให้แล้ว
สองพ่อลูกได้ไปที่ห้องลับในภูเขาที่อยู่หลังสำนัก จินหลูนำเอาขวดยาออกมาพลางกล่าว “เหยียนเอ๋อร์ ข้าได้ยาระดับปฐพีมาแล้ว อีกไม่นานอาการบาดเจ็บของเจ้าจะต้องหายดีเป็นแน่”
เสียงอ่อนโยนดังขึ้นอย่างช้า ๆ “จริงรึคุณชายจิน ? หรูเหยียนไม่รู้จะขอบคุณคุณชายอย่างไรดีแล้ว”
ทันใดนั้น เสียงที่เย็นยะเยือกก็ดังแทรกขึ้น “ยานี้ไม่รู้ว่าจะช่วยได้จริง ๆ หรือไม่ ?”
เจ้าสำนักจินติ่ง “ยานี้เป็นยาที่ปรมาจารย์เวินหรินหลอมขึ้นมาเองกับมือ มันต้องรักษาได้แน่นอน หว่านเอ๋อร์ อีกไม่นานเจ้าจะหายดีและจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง”
ยานี้ก็ได้ถูกส่งไปยังสตรีชุดดำราวกับปีศาจ
โอวหยางหว่านกล่าว “ยาทั้งหมดมีสามเม็ด ไปหาหนูทดลองมากินยานี่ก่อนจะปลอดภัยกว่า”
ในวันนี้ นางถูกบีบบังคับให้มาอยู่ในจุดนี้ ถึงอย่างไรโอวหยางหว่านก็ต้องรอบคอบและระมัดระวังตัวเอาไว้ก่อน
เจ้าสำนักจินติ่ง “หว่านเอ๋อร์ ชีวิตของเราทั้งสองมัดผูกด้วยกันเช่นนี้แล้วเจ้ายังไม่เชื่อใจข้าอีกรึ ?!” กล่าวจบเขาก็เตรียมที่จะออกไปจากห้องลับนี้เพื่อที
