็สังหารสํานักจินติ่งของสํานักป้านซิงจนทําให้สํานักของเขาแตก หัวหน้าสํานักจินติ่งโมโหอย่างหนักแต่เขาไม่กล้ากล่าวสิ่งใด
มู่เฉียนซีแค่นเสียงเย็นชา “เจ้าจะได้เห็นวันนั้นอีกไม่นาน คงจะใช้เวลาอย่างน้อยครึ่งปี”
มู่เฉียนซีมองขึ้นไปบนท้องนภาทางทิศตะวันออก ดวงตาสีดําสนิทของนางส่องประกายราวกับดวงดาวที่ส่องประกายยามราตรี ลึกเข้าไปในนัยน์ตานางดำมืดราวกับหุบเหวแห่งความมืดมิดที่ลึกจนมองไม่เห็นก้นบึ้งและดูอันตรายอย่างยิ่งยวด
……
สํานักอวิ๋นเยียนถูกหมอปีศาจจับตามอง ในที่สุดวันหนึ่งฝันร้ายของพวกเขาก็มาถึง
การล่องูออกจากถ้ำในขั้นตอนแรกคือการล้อมเมือง ด้วยความช่วยเหลืออย่างเต็มที่จากหอการค้าอันดับหนึ่ง ทุกอย่างจึงเป็นไปอย่างราบรื่นมาก
ต่อมา…
มู่เฉียนซีกล่าว “บอกปรมาจารย์เวินด้วย”
มู่เฉียนซีไปที่แคว้นชวน แคว้นใหญ่อันดับหนึ่งทางตะวันตกของทวีปเซี่ยโจวที่มีพรมแดนติดกับแคว้นชิงเพื่อตามหาปรมาจารย์เวิน เขาประสบความสําเร็จในการใช้ไม้สวรรค์ว่านหลิงหรือไม้สวรรค์หมื่นวิญญาณ เพื่หลอมเม็ดยาสวรรค์ว่านหลิงออกมา
เวลานี้เขาไม่ใช่นักปรุงยาระดับสูงอีกต่อไป แต่เป็นถึงปรมาจารย์นักปรุงยาที่สามารถหลอมยาระดับปรมาจารย์ได้
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “ปรมาจารย์เวิน ข้าต้องการให้ท่านช่วยสักหน่อยได้หรือไม่ ?”
ปรมาจารย์เวินกล่าวตอบ “ผู้นำตระกูลมู่ เจ้าถือเป็นดาวนำโชคของข้า บอกว่าต้องการให้ช่วยนั้นดูห่างเหินเกินไปแล้ว ตราบใดที่ข้าสามารถ
