ัง น่าหลานอวี้อดไม่ได้ที่จะยกนิ้วโป้งขึ้นมาก่อนจะกล่าว “หืม… สํานักอวิ๋นเยียนหน้าหนาอย่างแท้จริง ไม่แปลกใจเลยว่าเหตุใดเมื่อพูดถึงสํานักอวิ๋นเยียน เจ้าถึงได้หดหู่ใจเพียงนั้น”
“แต่พวกมันสามารถทําให้คนเจ้าเล่ห์และโหดเหี้ยมอย่างเจ้าโกรธได้ถึงเพียงนี้นับว่าร้ายกาจนัก”
มู่เฉียนซีตบเขาทันที “เจ้าจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ เห็นผู้อื่นเป็นทุกข์แล้วยังมีความสุขได้อีก!” จากนั้นนางกล่าวด้วยเสียงต่ำว่า “ข้ากับสํานักอวิ๋นเยียนตัดสินใจแล้วว่าไม่ตายไม่หยุด เมื่อถึงเวลานั้น ข้าหวังว่าหอการค้าอันดับหนึ่งของน่าหลานจะไม่ยืนอยู่ข้างเดียวกับสํานักอวิ๋นเยียน”
น่าหลานอวี้ “สํานักอวิ๋นเยียนอาศัยว่าพวกเขาเป็นสํานักอีชิงเพียงสํานักเดียว จึงได้ครองอํานาจในทวีปเซี่ยโจว ปล้นชิงเอาทรัพยากรต่าง ๆ ความสัมพันธ์ที่มีกับหอการค้าอันดับหนึ่งของพวกเรานั้นไม่ดีอย่างมาก มู่เฉียนซีเจ้าไม่จําเป็นต้องกังวลเลย”
“ข้าตั้งตารอวันนั้น วันที่เจ้าทําลายสํานักอวิ๋นเยียน บางทีอาจเป็นไปไม่ได้สำหรับคนอื่น แม้ว่าวันนี้คนเหล่านี้จะวุ่นวายกับเจ้า แต่ข้าคิดว่าทุกอย่างสามารถเกิดขึ้นได้กับเจ้า” น้ำเสียงของน่าหลานอวี้เต็มไปด้วยความคาดหวัง
เห็นได้ชัดว่าตระกูลมู่เป็นเพียงตระกูลที่มีเงินมาก ความแข็งแกร่งของตระกูลมู่จัดอยู่ในเกณฑ์ธรรมดา หากสํานักป้านซิงเพียงส่งคนระดับจักรพรรดิคนหนึ่งออกมา ก็สามารถทําลายได้อย่างง่ายดาย
แต่ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งปี มู่เฉียนซีก
