รงช่วยมู่เฉียนซีพูด แต่อย่างไรเสียสิ่งที่เขาพูดนั้นก็ล้วนแต่เป็นความจริงทั้งสิ้น
ปรมาจารย์อวิ๋นกล่าวขึ้นบ้าง “ใช่ ข้าก็อยู่ที่นี่ ข้าเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง คุณชายแห่งสำนักจินติ่งผู้นี้เป็นคนลงมือ ไม่รู้ถูกสั่งสอนมาอย่างไรจึงได้ลงมือกับสตรี”
ต่อมานายน้อยท่านหนึ่ง—นายน้อยจิน ผู้ซึ่งเป็นสหายของคุณชายหวงอี หากเขาไม่ช่วยหวงอีก็กระไรอยู่
นายน้อยจิน “แต่นางหลอกลวง นาง…”
ทุกคนเห็นเช่นนี้ก็หมดคำจะพูดกับนายน้อยจิน ไม่มีใครบังคับให้หวงอีวางเดิมพัน เขาเป็นคนยินยอมวางเดิมพันเอง
มู่เฉียนซีกล่าวหน้านิ่วคิ้วขมวด “อย่ากล่าวอะไรให้มากความเลยมันช่างน่ารำคาญ บอกมาเพียงคำเดียว จะให้หรือไม่ไห้ ? หากไม่ยอมให้ข้าจะจับเจ้าแก้ผ้าแล้วนำร่างไปแขวนประจานหน้าประตูเมืองซะ”
“ไม่ให้! เจ้าหลอกลวงข้า” หวงอีตะโกนอย่างเดือดดาล
มุมปากของทุกคนกระตุกขึ้นทันที คุณชายผู้นี้ไร้อย่างอายยิ่งนัก!
นายน้อยจินกล่าว “ข้าให้เอง ข้าให้แทนเขาได้หรือไม่ ?”
นายน้อยจินไม่พูดเปล่า นำเอาชุดเกราะและหยกวิญญาณสองแสนชิ้นออกมา เขาเพิ่งจะมาถึงลานการซื้อขายและเพิ่งจะซื้อไปเพียงแค่หินธรรมดาก้อนเดียว เมื่อมาเจอเหตุการณ์นี้ ยิ่งกว่าทำให้ตระกูลล้มละลายก็มิปาน
เขา—จินหลู่ โกรธแทบจะกระอักเลือดออกมาเช่นกัน นำเอาของพนันออกมาและไม่มีหน้าที่จะอยู่ต่อ รีบออกไปทันที
ในขณะเดียวกันนั้น นักปรุงยาเวินเหรินกล่าวขึ้นมา “เด็กน้อย ไม้สวรรค์ว่านหลิงนี้เจ้าจะขายให้ข้า
