เถ้าแก่กล่าวตอบ “หยกวิญญาณสิบชิ้น”
เขาผู้เป็นเถ้าแก่ที่นี่แปลกใจนัก เขาไม่รู้เลยว่ากิ่งไม้ที่ดูเหี่ยวแห้งนี้คืออะไร แต่ในเมื่อมีคนชอบมัน ราคาย่อมต้องสูงขึ้นเล็กน้อย
มู่เฉียนซีนั้นไม่ใช่ว่านางไม่มีหยกวิญญาณสิบชิ้น แต่นางไม่ชอบถูกหลอกเช่นนี้ คิดว่านางโง่งมรึ ?
นางมองไปที่ชิ้นส่วนของหยกแก้วแล้วกล่าวถามขึ้นว่า “แล้วสิ่งนี้ล่ะ ?”
เถ้าแก่ยิ้ม กล่าวว่า “คุณชายน้อย สายตาเจ้าไม่เลวเลย หยกแก้วผลึกสีม่วงชิ้นนี้เป็นวัตถุดิบสําคัญในการหลอมอาวุธศักดิ์สิทธิ์ เห็นแก่ความตาถึงของเจ้า หยกวิญญาณสามพันชิ้นเจ้าเอาไปได้เลย”“สามพันชิ้น!”ในตอนนั้นเอง เสียงที่ดังกว่าก็ดังขึ้นมา “สามพันชิ้นข้าเอา จะไปมัวขายสินค้าให้คนจน ๆ พวกนี้ทําไมกัน ?”น่าหลานอวี้จนปัญญา เขาเป็นนายน้อยของหอการค้าอันดับหนึ่งแห่งทวีปเซี่ยโจว กลับมีคนกล้าเรียกเขาว่าคนจน ต่อให้เขาไม่ชอบหยกแก้วสีม่วง แต่วันนี้เขาก็จะเอาชนะคนผู้นี้ให้ได้ เขากล่าว “ข้าจะให้หกพันชิ้น”คุณชายชุดเหลืองผู้นั้นโมโหขึ้นมาเช่นกัน “กล้าดีอย่างไรมาสู้กับข้า หนึ่งหมื่นชิ้นข้าเอา!”“สองหมื่น!”“สามหมื่น!”เวลานี้การต่อสู้ที่นี่เหมือนดั่งน้ำและไฟ ช่างดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมายให้หันมอง ทั้งสองแข่งราคากันดุเดือดจนแม้แต่เจ้าของร้านก็ยังตกตะลึง เขาไม่เคยเห็นหยกวิญญาณมากมายขนาดนี้มาก่อน แน่นอนว่าเขาต้องเห็นดีเห็นงามกับผลประโยชน์ที่เขาจะได้คุณชายใหญ่ทั้งสองนี้ หากใช้อารมณ์แล้ว
