้งไป หยกวิญญาณระดับยอดเยี่ยม ไม่ใช่กะหล่ำปลีผักปลาธรรมดา ๆ ที่จะไม่น่าตกใจ
แม้แต่ศิษย์สายตรงของสํานักอีชิง ก็ไม่มีทางที่จะเอาออกมาได้ตามใจชอบขนาดนี้
มู่เฉียนซีช่างร่ำรวยมากเสียจนเขาเองก็อยากจะปล้นนาง แววตาหวงอีเป็นประกาย “ข้าไม่ทันได้นําหยกวิญญาณมากมายขนาดนี้ออกมา ที่ข้าตอนนี้มีหยกวิญญาณเหลือเพียงสองหมื่นชิ้นเท่านั้น แต่เกราะเงินสวรรค์บนร่างข้ามีมูลค่าอย่างน้อยหนึ่งล้านหยกวิญญาณ มันใช้เป็นหลักประกันได้ เจ้าคงไม่ว่าอะไรใช่หรือไม่ ?”
เกราะนั้นเป็นของดี มู่เฉียนซีไม่ใช่ว่าจะมองไม่ออก นางกล่าว “ไม่มีปัญหา”
“แต่ผู้ใดล่ะที่จะสามารถตัดสินมูลค่าของทั้งสองสิ่งนี้ได้”
ในตอนนั้นเอง น่าหลานอวี้กล่าวขึ้นว่า “ปรมาจารย์อวิ๋นจากโรงประมูลอันดับหนึ่งของเมืองเร้นลับเป็นผู้เชี่ยวชาญในการทดสอบ ไปหาปรมาจารย์อวิ๋นเพื่อให้รับรองได้”
ขณะนั้นเอง เสียงนุ่มนวลอ่อนโยนเสียงหนึ่งดังขึ้น “ไม่จําเป็นต้องไปที่โรงประมูลเพื่อตามหาข้า ข้าอยู่ที่นี่พอดี”
ปรมาจารย์อวิ๋นมองน่าหลานอวี้ ดวงตาฉายแววเคารพ
ทุกคนต่างพากันส่งเสียง “ปรมาจารย์อวิ๋นมาแล้ว ปรมาจารย์อวิ๋นอยู่ที่นี่แล้ว ”
หวงอีเห็นปรมาจารย์อวิ๋นก็ไม่กล้าโอหังเกินไป เขากล่าว “ปรมาจารย์อวิ๋น ท่านมาได้เวลาพอดี ท่านว่าของใครมีค่ามากที่สุดรึ ?”
“ข้าใช้เก้าหมื่นหยกวิญญาณซื้อมา นางใช้เพียงหยกวิญญาณชิ้นเดียวเท่านั้น”
เมื่อหยกแก้วผลึกสีม่วงและกิ่งไม้เหี่ยวแห้งถูกวางอยู่เบื้อ
