ะปล้นนาง แววตาหวงอีเป็นประกาย “ข้าไม่ทันได้นําหยกวิญญาณมากมายขนาดนี้ออกมา ที่ข้าตอนนี้มีหยกวิญญาณเหลือเพียงสองหมื่นชิ้นเท่านั้น แต่เกราะเงินสวรรค์บนร่างข้ามีมูลค่าอย่างน้อยหนึ่งล้านหยกวิญญาณ มันใช้เป็นหลักประกันได้ เจ้าคงไม่ว่าอะไรใช่หรือไม่ ?”เกราะนั้นเป็นของดี มู่เฉียนซีไม่ใช่ว่าจะมองไม่ออก นางกล่าว “ไม่มีปัญหา”“แต่ผู้ใดล่ะที่จะสามารถตัดสินมูลค่าของทั้งสองสิ่งนี้ได้”ในตอนนั้นเอง น่าหลานอวี้กล่าวขึ้นว่า “ปรมาจารย์อวิ๋นจากโรงประมูลอันดับหนึ่งของเมืองเร้นลับเป็นผู้เชี่ยวชาญในการทดสอบ ไปหาปรมาจารย์อวิ๋นเพื่อให้รับรองได้”ขณะนั้นเอง เสียงนุ่มนวลอ่อนโยนเสียงหนึ่งดังขึ้น “ไม่จําเป็นต้องไปที่โรงประมูลเพื่อตามหาข้า ข้าอยู่ที่นี่พอดี”ปรมาจารย์อวิ๋นมองน่าหลานอวี้ ดวงตาฉายแววเคารพทุกคนต่างพากันส่งเสียง “ปรมาจารย์อวิ๋นมาแล้ว ปรมาจารย์อวิ๋นอยู่ที่นี่แล้ว ”หวงอีเห็นปรมาจารย์อวิ๋นก็ไม่กล้าโอหังเกินไป เขากล่าว “ปรมาจารย์อวิ๋น ท่านมาได้เวลาพอดี ท่านว่าของใครมีค่ามากที่สุดรึ ?”“ข้าใช้เก้าหมื่นหยกวิญญาณซื้อมา นางใช้เพียงหยกวิญญาณชิ้นเดียวเท่านั้น”เมื่อหยกแก้วผลึกสีม่วงและกิ่งไม้เหี่ยวแห้งถูกวางอยู่เบื้องหน้าปรมาจารย์อวิ๋น ปรมาจารย์อวิ๋นรู้สึกลําบากใจเล็กน้อย …เห็นได้ชัดว่าไม้เหี่ยว ๆ แห้ง ๆ นี้ดูไม่มีค่าแม้แต่น้อยเขามองน่าหลานอวี้ รู้สึกลําบากใจเล็กน้อย หากเป็นเช่นนี้ ต่อให้เขาอยากช่วยก็คงทําไม่ได้
