ไม่เช่นนั้นป้ายร้านค้าของเขาจะต้องถูกทุบเป็นแน่ในตอนนั้นเอง มู่เฉียนซีหยิบยาอย่างหนึ่งออกมา ฉีดน้ำวิญญาณเข้าไปในกิ่งไม้เหี่ยวแห้งนี้พริบตาเดียวสีดําของกิ่งไม้ที่ดูเหี่ยวแห้งพลันจางหายไปก่อนจะปรากฏหน่อสีเขียวอ่อนให้เห็นแก่สายตา กิ่งก้านทั้งหมดเต็มไปด้วยจิตวิญญาณทุกผู้คนตื่นตะลึง ปากก็อุทาน“ช่างน่าพิศวงนัก!”“นี่มันเรื่องพิลึกอันใดกัน ?”หวงอีกล่าวขึ้นมา “เจ้ากําลังตบตาอะไรอีก ? แม้ว่ากิ่งไม้ที่เหี่ยวเฉานี้จะฟื้นฟูพลังอีกครั้ง มันก็ไม่มีค่าเท่าหยกแก้วผลึกสีม่วงของข้าหรอก”.
เถ้าแก่ยิ้ม กล่าวว่า “คุณชายน้อย สายตาเจ้าไม่เลวเลย หยกแก้วผลึกสีม่วงชิ้นนี้เป็นวัตถุดิบสําคัญในการหลอมอาวุธศักดิ์สิทธิ์ เห็นแก่ความตาถึงของเจ้า หยกวิญญาณสามพันชิ้นเจ้าเอาไปได้เลย”
“สามพันชิ้น!”
ในตอนนั้นเอง เสียงที่ดังกว่าก็ดังขึ้นมา “สามพันชิ้นข้าเอา จะไปมัวขายสินค้าให้คนจน ๆ พวกนี้ทําไมกัน ?”
น่าหลานอวี้จนปัญญา เขาเป็นนายน้อยของหอการค้าอันดับหนึ่งแห่งทวีปเซี่ยโจว กลับมีคนกล้าเรียกเขาว่าคนจน ต่อให้เขาไม่ชอบหยกแก้วสีม่วง แต่วันนี้เขาก็จะเอาชนะคนผู้นี้ให้ได้ เขากล่าว “ข้าจะให้หกพันชิ้น”
คุณชายชุดเหลืองผู้นั้นโมโหขึ้นมาเช่นกัน “กล้าดีอย่างไรมาสู้กับข้า หนึ่งหมื่นชิ้นข้าเอา!”
“สองหมื่น!”
“สามหมื่น!”
เวลานี้การต่อสู้ที่นี่เหมือนดั่งน้ำและไฟ ช่างดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมายให้หันมอง ทั้งสองแข่งราคากันดุเดือดจนแม้แต่เ
