นายท่าน”
— ฟิ้ว! —
ในตอนนี้นั้น ร่างสีม่วงโรยตัวลงมาจากบนต้นไม้ มู่เฉียนซียกยิ้มมุมปากอย่างเยาะเย้ยพลางกล่าว “พวกเจ้ากำลังตามหาข้าอยู่หรือไม่ ?”
พวกเขารู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก รอยยิ้มที่บอบบางของสตรีผู้นี้ถึงกับทำให้พวกเขารู้สึกเย็นยะเยือกและสั่นเทิ้มไปทั้งร่างได้
“สาวน้อยคนนี้ ใช่แล้ว”
คนหลายสิบคนเหล่านี้ล้วนแต่เป็นราชาแห่งภูตทั้งสิ้น พวกเขาไม่รอช้า เข้าล้อมมู่เฉียนซีเอาไว้หมดแล้ว
“แม่สาวน้อย มอบสัตว์ศักดิ์สิทธิ์มาให้พวกข้าเดี๋ยวนี้”
มู่เฉียนซีตอบโต้ไม่เกรงกลัว “เอาให้พวกเจ้าเช่นนั้นรึ ? พวกเจ้าคิดจะซื้อสัตว์ศักดิ์สิทธิ์จากข้าด้วยราคาเท่าไหร่กันล่ะ ?”
“ข้าไม่ให้แม้แต่หยิบมือเดียว หากเจ้ามอบสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ให้ข้า ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า แต่หากเจ้าไม่ยอมให้ แม้แต่ชีวิตเจ้าก็ไม่มีเหลือ”
คนกลุ่มนี้ไร้มารยาทกว่ากลุ่มเมื่อครู่ยิ่งนัก
มู่เฉียนซีกล่าวเสียงแข็ง “พวกเจ้าคิดจะบีบบังคับกันเช่นนี้เลยรึ ?”
“แล้วเจ้าจะทำไมเล่า ? คิดจะขัดขืนรึ ?”
“หืม! ข้าเป็นเพียงสตรีตัวคนเดียว เป็นเพียงแค่จอมภูตธรรมดา ๆ จะเอาปัญญาที่ไหนขัดขืนผู้ที่มีอำนาจและทรงพลังอย่างพวกเจ้าได้ อา… เพื่อแลกกับชีวิตน้อย ๆ ของข้า ข้าจะยอมมอบสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ให้พวกเจ้าก็ได้”
เมื่อเห็นว่าสตรีตรงหน้ายินยอมโดยง่าย พวกเขากล่าวเยาะเย้ยทันที “เจ้ามันช่างโง่เง่ายิ่งนัก! ตอนที่เจ้าออกมาจากป่าล่าสัตว์ มีราชสำนักคอยปกป้องแต่เจ้ากลับไม่ยอมข
