างมองไปที่มู่เฉียนซีด้วยความตกใจ นี่มัน…
ที่นางบอกว่าวางยาพิษไว้ มิใช่แค่ขู่!
มู่เฉียนซีแค่นเสียงเย็นชา “พิษของหมอปีศาจ หากวางแล้วทำให้เจ้ารู้สึกตัวได้ เช่นนั้นข้าก็ต้องเอาหน้ามุดแผ่นดินหนีแล้ว!”
มู่เฉียนซีปักเข็มยาเข้าไปในร่างของเขาอีกเข็ม “เหอะ! หากเจ้าคิดจะเล่นงานข้าอีก ก็เตรียมตัวใช้ชีวิตอยู่ในป่าราวกับแดนนรกนี้ได้เลย!”
“อ๊าก!” เสียงกรีดร้องเสียดแทงหัวใจดังสนั่นลั่นป่า
มู่เฉียนซีเดินไปข้าง ๆ น่าหลานอวี้ คนผู้นี้เป็นนายน้อยแห่งบ้านประมูลอันดับหนึ่ง บนร่างของเขาสวมเสื้อเกราะแพงลิบลิ่ว แน่นอนว่าชาเทียนไม่อาจฆ่าเขาให้ตายได้
หลังจากที่มู่เฉียนซีรักษาอาการบาดเจ็บให้เขา ก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “ข้าไม่เข้าใจเจ้าจริง ๆ นายน้อยน่าหลาน เจ้าเกลียดชังข้ามากไม่ใช่รึ ?”
ถึงแม้จะเกลียดชังนาง แต่ก็ยังช่วยปกป้องนางอยู่ดี เพราะเหตุใดกัน ?!
น่าหลานอวี้มองสตรีชุดม่วงที่ยืนอยู่ตรงหน้า ปากก็กล่าวว่า “ใช่! ข้าเกลียดชังเจ้า หากเจ้าตายไปก็เท่ากับข้าหมดมารหัวใจข้าไปคนหนึ่งซึ่งมันดีต่อข้า แต่เหตุใดเวลาที่เกิดอันตรายขึ้นกับเจ้า ข้าควบคุมตัวเองไม่ได้ต้องไปช่วยเจ้า ?”
แววตาตกตะลึงปรากฏขึ้นในดวงตาของมู่เฉียนซี “มารหัวใจ ? อะไรคือมารหัวใจ ?”
น่าหลานอวี้กล่าวอย่างอิจฉา “เจ้าเป็นคนพิเศษของมู่ซี มู่ซีชอบเจ้ามาก ส่วนข้าก็ชอบมู่ซีมากเหมือนกัน เช่นนี้แล้วเจ้าจะไม่ใช่มารหัวใจของข้าได้อย่างไรเ