บล่าสัตว์เหล่านี้เจอเอาจนได้”
น่าหลานอวี้พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วประหนึ่งลอยตัวมา แววตาเปล่งประกายจ้องมองเหล่าผู้ที่ลอบฆ่าสัตว์พวกนั้น
น่าหลานอวี้กล่าวอย่างวางท่า “พวกเจ้าไสหัวไปให้พ้นหน้าข้าจะดีกว่า มิเช่นนั้นถึงเวลานั้นแล้วจะมาโทษข้าไม่ได้”
ชาเทียนหัวเราะดูถูกเหยียดหยาม “ฮ่า ๆ ๆ เป็นแค่ปรมาจารย์ภูต ต่อให้เป็นปรมาจารย์ภูตพลังธาตุก็ใช่ว่าจะเก่งกาจอะไรมากมาย วันนี้ข้าจะส่งพวกเจ้าทั้งสามไปแดนนรกพร้อมกันให้หมด”
พวกเขาเป็นพวกที่ทำเลวอย่างไม่คิดถึงชีวิต ในเมื่อตายในป่าแห่งนี้ ทางราชสำนักและตระกูลของพวกเขาก็ไม่สามารถเสาะหาความจริงอะไรได้
มู่เฉียนซีขมวดคิ้ว กล่าวขึ้น “คนที่ต้องไปแดนนรกน่าจะเป็นพวกเจ้าเสียมากกว่า”
“อู๋ตี้ เสี่ยวหง ออกมา!”
นางมีสัตว์ศักดิ์สิทธ์อยู่ในครอบครองถึงสองตัว คู่ต่อสู้ที่เป็นผู้มีพลังระดับจักรพรรดิยอดยุทธ์คิดจะปลิดชีพนาง มันคงไม่ง่ายอย่างที่คิดหรอก เหอะ!
เมื่อเห็นแมวน้อยที่คุ้นหน้าคุ้นตา น่าหลานอวี้ถึงกับผงะไปครู่หนึ่ง เขากล่าวถามขึ้นว่า “มู่เฉียนซี สัตว์พันธสัญญาของมู่ซีมาอยู่กับเจ้าได้อย่างไร ?”
— ตูม! —
มู่เฉียนซีกล่าว “ตอนนี้ข้าว่านายน้อยน่าหลานควรตั้งใจสู้รบกับศัตรูก่อนจะดีกว่า”
เข็มยาของมู่เฉียนซีพุ่งเข้าใส่กลุ่มคนเหล่านั้นอย่างดุเดือด จากนั้นนางตะโกนขึ้น “ไป๋มู่เฟิงเจ้าถอยไปก่อน คนพวกนี้ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้า!”
พลังของไป๋มู่เฟิงเป็นเพียงแค่จอมภูตระดับหนึ่ง พลัง
