“โอ้!” ไป๋มู่เฟิงและองค์ชายใหญ่ต่างตกตะลึง พวกเขามองน่าหลานอวี้ด้วยความประหลาดใจ
องค์ชายใหญ่คิดในใจ เมื่อเป็นเช่นนี้ก็ไม่ต้องแปลกใจแล้วว่าเหตุใดการที่เขาส่งสาวงามมาประจบสอพลอนายน้อยน่าหลานอย่างดี แต่สุดท้ายนายน้อยน่าหลานก็ไม่สนใจสตรีใดเลย ที่แท้นายน้อยน่าหลานผู้นี้นิยมชมชอบบุรุษด้วยกันเอง
เช่นนั้นครั้งต่อไปมอบเด็กหนุ่มรูปงามให้นายน้อยน่าหลานดีกว่า
เดิมทีมู่เฉียนซีก็ประหลาดใจ ที่ผ่านมาเห็นได้ชัดว่าน่าหลานอวี้ชอบแสดงท่าทีเป็นห่วงเป็นใยมู่ซี แต่ท่าทางของน่าหลานอวี้ที่มีต่อนางซึ่งเป็นสตรีนั้นแตกต่างกันอย่างมาก
สิ่งเดียวที่อธิบายได้ก็คือ น่าหลานอวี้เป็นพวกไม้ป่าเดียวกัน เขาคงเกิดมามิชอบสตรี ดังนั้น…
ใบหน้าของน่าหลานอวี้ทาบทาความโกรธเกรี้ยว “มู่เฉียนซี เจ้าอย่าพูดไร้สาระ!”
มู่เฉียนซียิ้มหยอกล้อก่อนจะกล่าวว่า “ได้ ข้าจะไม่พูดพล่อย ๆ พวกเจ้าก็เก็บความลับให้นายน้อยน่าหลานด้วยล่ะ”
จากนั้นมู่เฉียนซีกับไป๋มู่เฟิงจากไปอย่างรวดเร็ว น่าหลานอวี้อึ้งงันเล็กน้อย บางทีเขาคงต้องตรวจสอบใจตัวเองสักหน่อยแล้ว
มู่ซี… เด็กหนุ่มรูปงามราวกับปีศาจผู้นั้นทําให้เขาตรึงใจอย่างมาก ต่อให้ออกไปจากแคว้นจื่อเยี่ย เขาก็ยังมักจะคิดถึงมู่ซีอยู่ตลอด
เขาเคยแต่จะรอวันที่ได้พบกันอีกครั้ง ทว่าเมื่อมาทราบข่าวว่ามู่ซีมีความสัมพันธ์สนิทสนมกับผู้นำตระกูลมู่มากก็อดอิจฉาไม่ได้ ถึงกับมองผู้นำตระกูลมู่อย่างไม่พอใจ
เขารู้สึกไม่ดีเลย ท
