นี้เป็นผู้ใดกัน ? คุณชายน้อยไป๋ถึงกับพาหญิงสาวผู้งดงามมาที่นี่ ไม่ธรรมดาแล้ว!”
น่าหลานอวี้ที่กําลังสนทนากับองค์ชายใหญ่แห่งราชวงศ์ชิงในเวลานี้ชะงักงันเล็กน้อย สายตาเขาเลื่อนมองไปยังเงาร่างสีม่วงที่คุ้นเคยแล้วกล่าวว่า “เป็นนางจริง ๆ”
อัจฉริยะจากสํานักใหญ่หลายแห่งในแคว้นชิงก็มาด้วย เมื่อเห็นมู่เฉียนซี ใบหน้าของเขาก็หมองหม่นลงทันที
‘สวรรค์! เหตุใดปีศาจมู่เฉียนซีถึงมาอยู่ที่นี่ได้ ?’
อา…
หลังจากงานแข่งขันระหว่างสำนักศึกษา สำนักศึกษาทั้งเจ็ดสํานักถูกมู่เฉียนซีและซวนหยวนชิงอวิ๋นจากสํานักศึกษาแคว้นจื่อเยี่ยทําร้ายอย่างน่าสังเวช
นับแต่นั้นมา เมื่อพวกเขาเห็นนางก็แทบอยากจะเดินอ้อมหลีกหนีไป
ในขณะนั้น ชายร่างกํายําผิวสีเงินเดินเข้ามา เขากล่าววาจาเย้ยหยัน “เจ้าหน้าขาว ได้ยินมาว่าไม่นานมานี้เจ้าได้รับบาดเจ็บสาหัสจนเส้นปราณขาดเลยไม่ใช่หรือ เช่นนั้นเจ้าไม่กลายเป็นขยะไปแล้วรึ ? กลายเป็นขยะแล้วยังกล้ามาเข้าร่วมงานล่าสัตว์ อืม… เจ้ามีความกล้าไม่เลวเลย”
ไป๋มู่เฟิงโบกมือก่อนจะกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว “เฮยอู๋ตี้ ใครบอกเจ้าว่าข้ากลายเป็นขยะ”
ไป๋มู่เฟิงเป็นคุณชายน้อยของจวนกั๋วกง ส่วนเฮยอู๋ตี้ผู้นี้คือคุณชายใหญ่แห่งจวนแม่ทัพใหญ่
จวนกั๋วกงและจวนแม่ทัพใหญ่ไม่ถูกกันอย่างมาก เมื่อพบหน้ากันก็มักจะเกิดเรื่องขึ้นเสมอ
เฮยอู๋ตี้รีบถอยออกไป ใบหน้าของเขาฉายแววตกตะลึง เขาไม่คิดว่าไป๋มู่เฟิงที่บาดเจ็บสาหัสไม่เพียงแต่ไม่
