มู่เฉียนซีกล่าวในทันใด “พาข้าไป ข้าจะช่วยเขาเอง”
“ขอรับ”
เสื้อคลุมสีขาวเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดสีแดงสด ใบหน้าเนียนราวหยกในเวลานี้ซีดขาวราวกระดาษ คนผู้นี้คือนายน้อยแห่งบ้านประมูลอันดับหนึ่ง—น่าหลานอวี้
มู่เฉียนซีไม่นึกเลยว่าจะต้องมาเจอเขาในสภาพบาดเจ็บสาหัสถึงเพียงนี้ นับว่าโชคดีที่เขายังมีลมหายใจอยู่ มิเช่นนั้นแล้วแม้แต่นางคงรู้สึกไร้หนทางอย่างแท้จริง
เข็มยาหลายเข็มฉีดเข้าร่างของน่าหลานอวี้ มู่เฉียนซีเอามือเปิดปากเขาและยัดยาเข้าไปในปาก จากนั้นทำได้เพียงรอให้เขาฟื้นขึ้นมา
น่าหลานอวี้ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา แววตาเขาเจือความสับสนงุนงง จากนั้นแววตาของเขาค่อย ๆ ดูชัดเจนไม่เลื่อนลอย และเขาก็ได้เห็นร่างสตรีชุดสีม่วงผู้งดงาม
เมื่อได้เห็นใบหน้าของสตรีผู้นี้ เขาคิดว่าตนเองได้เห็นนางฟ้าผู้งดงามเข้าให้แล้ว แต่เมื่อเขากลับมามีสติสัมปชัญญะเต็มร้อยส่วนอีกครั้ง ก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติ
แท้ที่จริงแล้วเขาคงได้รับบาดเจ็บอย่างสาหัส ดวงตาคงพร่ามัวเห็นภาพหลอนไป นางฟ้าผู้งดงามจะมาปรากฏกายให้เขาเห็นในเวลานี้ได้อย่างไร ?
น่าหลานอวี้กล่าวถามขึ้นมา “ที่นี่ที่ไหนรึ ?”
มู่เฉียนซี “ที่นี่คือหอหมอปีศาจ หากไม่ใช่ที่นี่ เจ้าคิดว่าเจ้าจะมีชีวิตรอดฟื้นขึ้นมาได้เช่นนี้รึ ?”
“หอหมอปีศาจ เช่นนั้นแล้วมู่ซีล่ะ ? มู่ซีเป็นคนช่วยชีวิตข้าเอาไว้ใช่หรือไม่ ?” น่าหลานอวี้แทบจะผุดลุกขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น
มู่เฉียนซีส่ายศีรษะ กล่าวอย่า
