เสียงแข็ง ๆ ใส่อารมณ์โดยที่นางไม่รู้ตัวแม้แต่น้อย“อืม! ข้ารู้แล้วว่าเจ้าต้องไปตามหาใครบางคน”.
“ไอ้หยา! เยี่ย เจ้านี่โหดร้ายแท้ ๆ” จื่อโยวบ่น เขาประคองตน มือปัดก้นพลางยันกายลุกขึ้นด้วยความอับอายเล็กน้อย
การที่เขากล่าววาจาเช่นนั้นออกไปก็เพื่อที่จะให้สาวน้อยมู่เฉียนซีผู้นี้รู้สึกอิจฉาและหึงหวง ทำเช่นนี้เพื่อที่จะให้สาวน้อยรู้ใจตัวเองว่านางสนใจเยี่ย มีความรู้สึกพิเศษกับเยี่ย มิเช่นนั้นแล้วหากปล่อยให้เยี่ยใช้วิธีของเขาต่อไป เห็นทีจะไม่มีวันชนะใจสาวน้อยคนงามผู้นี้แน่นอน
เห็นได้ชัดว่าเวลานี้เยี่ยยังโกรธอยู่ จื่อโยวไม่อยากอยู่ใส่ไฟต่อไปอีก
จิ่วเยี่ยเดินไปตรงหน้ามู่เฉียนซี พลันคว้าร่างนางมากอดเอาไว้ กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึมว่า “ซี นับจากวันพรุ่งข้าจะไม่อยู่ช่วงหนึ่ง”
มู่เฉียนซีพยักหน้า กล่าวด้วยเสียงแข็ง ๆ ใส่อารมณ์โดยที่นางไม่รู้ตัวแม้แต่น้อย
“อืม! ข้ารู้แล้วว่าเจ้าต้องไปตามหาใครบางคน”
.
