ถึงแม้ว่านายท่านสามจะไม่ได้ใกล้ชิดกับสตรี แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่รู้ว่ารอยเช่นนี้คือรอยอะไร
มู่เฉียนซีรีบเข้าไปห้ามท่านอาของนางเอาไว้ “ท่านอาเล็ก ท่านอาใจเย็นลงก่อนนะเจ้าคะ ตอนนี้ท่านอาจะใช้พลังวิญญาณไม่ได้”
มู่อวู่ซวง “ซีเอ๋อร์ บอกข้ามาเดี๋ยวนี้ว่าเจ้าตาฟ้ามันรังแกเจ้าใช่หรือไม่ หากมันรังแกเจ้า ต่อให้ข้าต้องตาย ข้าก็จะเอามันลงนรกไปกับข้าด้วย”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างจนปัญญา “ไม่ใช่เช่นนั้นนะเจ้าคะท่านอา ข้ากับเยี่ยอ๋องไม่มีอะไรจริง ๆ มันเป็นอุบัติเหตุเล็กน้อย ไม่มีอะไรแน่นอนเจ้าค่ะ”
มู่อวู่ซวงเชื่อว่ามู่เฉียนซีไม่ได้กล่าววาจาโกหก แต่รอยแดงนั่น… มันหมายความว่าทั้งสองทำเรื่องสวาทกันและรอยนั่น… อาจจะเกิดจากขั้นตอนสุดท้ายในการทำเรื่องเช่นนั้นกันก็เป็นได้
เวลานี้ยิ่งคิด ไอสังหารของมู่อวู่ซวงก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ
“ท่านอา…” มู่เฉียนซีเห็นสีหน้าเครียดคล้ำของผู้เป็นอา นางรู้สึกเป็นกังวล
แม้สุดท้ายมู่อวู่ซวงจะไม่ได้ลงมือ ทว่าเขาก็จงใจกล่าวอย่างกราดเกรี้ยวไปทางจิ่วเยี่ย “ไสหัวไปจากจวนตระกูลมู่เดี๋ยวนี้!”
สำหรับจิ่วเยี่ย เป็นครั้งแรกที่มีผู้กล้ามาตะคอกเขาอย่างไร้เหตุผลเช่นนี้ ดวงตาสีฟ้าอันเย็นยะเยือกของจิ่วเยี่ยเปล่งประกายแสงวาบขึ้นเล็กน้อย แต่เมื่อมองไปที่สตรีผู้อยู่ตรงหน้า สุดท้ายเขาก็ไม่ได้ลงมือทำอะไร
มู่อวู่ซวงผู้นี้เป็นคนที่สตรีผู้เป็นทีรักของเขารักและห่วงใยเป็นอย่างมาก มิอาจลงมื
