อฆ่าเขาสุ่ม ๆ ได้
ร่างสีดำราวกับภูตผีปีศาจของจิ่วเยี่ยอันตรธานไปต่อหน้ามู่อวู่ซวงและมู่เฉียนซีอย่างรวดเร็ว
มู่อวู่ซวงตั้งใจจะสอบถามมู่เฉียนซีต่อ ส่วนมู่เฉียนซี นางทำได้เพียงแต่ตอบอย่างตรงไปตรงมา
มู่อวู่ซวง “ซีเอ๋อร์ ต่อไปเจ้าต้องอยู่ห่างจากบุรุษผู้นั้นให้มาก ๆ ร่างของเขามีคำสาปที่อันตรายมาก หากถึงคราวตายเขาก็ต้องตาย เจ้าไม่ต้องไปสนใจความเป็นความตายของเขามากนัก”
หากจะบอกว่ามันเป็นเพียงคำสาป และการที่เขาทำเช่นนั้นกับซีเอ๋อร์ ซีเอ๋อร์ก็คงจะไม่รู้สึกถึงความผิดปกติ แต่ถึงอย่างไรแล้วเยี่ยอ๋องก็เป็นบุรุษผู้หนึ่ง เช่นนั้นเขาก็ต้องรู้สึกบางอย่างอย่างแน่นอน ไม่เพียงแค่เพราะคำสาป บางทีเยี่ยอ๋องผู้นั้นอาจจะคิดไม่ดีกับซีเอ๋อร์ด้วยก็ได้
เมื่อมู่เฉียนซีอยู่ต่อหน้ามู่อวู่ซวงที่กำลังโกรธเกรี้ยว นางทำได้เพียงพยักหน้ารับคำ
“ท่านอาวางใจได้ ต่อไปข้าจะเชื่อฟังคำของท่านอา”
ครั้งนี้คำสาประเบิดออกมาแล้ว ครั้งต่อไปคงจะนานกว่าที่คำสาปนั่นจะระเบิดขึ้นอีกครั้ง บางทีเมื่อถึงตอนนั้น ท่านอาก็คงจะผ่อนปรนลงบ้างแล้ว รับปากท่านอาไปก่อนก็แล้วกัน
มู่อวู่ซวง “วันนี้ซีเอ๋อร์คงเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน เจ้ากลับไปพักผ่อนเถอะ ข้าไม่รบกวนแล้ว”
มู่เฉียนซีพยักหน้า “เจ้าค่ะท่านอา ท่านอาก็พักผ่อนได้แล้วนะเจ้าคะ”
เมื่อมู่เฉียนซีกลับมาถึงห้องนอนก็พบว่าเยี่ยอ๋องอยู่บนเตียงนอนอันอบอุ่นของนาง มุมปากนางกระตุกเล็กน้อย กล่าวว่า “จิ่วเยี่ย
