า ถึงแม้ว่าเขาจะโดนควบคุม แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะจำอะไรไม่ได้
จากนั้นไม่นานนัก พลังของซวนหยวนจือก็ระเบิดออกมา เขากล่าวขึ้นด้วยความโกรธเกรี้ยว “มู่เฉียนซี เจ้ากับมู่อวู่ซวงบังอาจทำร้ายฮองเฮาของข้า ข้าจะแก้แค้นให้ฮองเฮา”
ซวนหยวนจือนั้นรักโอวหยางหว่านอย่างสุดหัวใจ ถึงตอนนี้แล้วเขายังไม่สำนึกว่าผู้ใดกันแน่ที่เป็นตัวร้าย
ถึงแม้ว่าโอวหยางหว่านจะโหดร้ายกับเขา หักหลังเขา ทำร้ายเขามากสักเพียงใด เขาก็ไม่ยอมให้ใครทำร้ายฮองเฮาของเขาเด็ดขาด และหากมีใครกล้าทำร้ายนาง เขาก็จะไม่ยอมปล่อยมันผู้นั้นไปเป็นอันขาด
พลังจักรพรรดิยอดยุทธ์ระเบิดออกมาทันทีโดยที่มู่เฉียนซีไม่อาจหลีกเลี่ยงได้เลย
ร่างสองร่างยืนขวางหน้าซวนหยวนจือเอาไว้
ซวนหยวนหลี่เทียนรีบกล่าวขึ้น “เสด็จพ่อ มันไม่ใช่ความผิดของซีเอ๋อร์ เสด็จพ่อพระทัยเย็นลงก่อน ซีเอ๋อร์เป็นคนช่วยชีวิตเสด็จพ่อเอาไว้ เสด็จพ่อจะแก้แค้นนางได้อย่างไรกัน ?”
“เทียนเอ๋อร์ เจ้ามันโอรสเลวคิดทรยศข้าไปเข้าฝักฝ่ายนางมู่เฉียนซีรึ ? ไสหัวไปเดี๋ยวนี้!”
— ปัง! —
ซวนหยวนจือง้างมือตบซวนหยวนหลี่เทียนอย่างแรง
ร่างของซวนหยวนหลี่เทียนกระแทกกับกำแพงจนกระอักเลือดออกมาคำโต เขาตะโกนขึ้นในทันใด
“ซีเอ๋อร์ รีบหนีไป!”
ทันใดนั้นเอง ซวนหยวนชิงอวิ๋นก็ชักกระบี่เล่มยาวออกมา กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “ซวนหยวนจือ หากท่านกล้าทำร้ายมู่เฉียนซี ข้าจะสู้กับท่านให้ถึงที่สุด”
.
