รเย็นยะเยือก ดวงตาสีดำสนิทของนางลุกโชนด้วยความโกรธที่น่าตกใจ
มุมปากมู่อวู่ซวงยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอ่อนโยน สายตาเขามองไปยังหลานสาวชุดม่วง ส่วนอวิ๋นฮุ่ยและคนของสํานักอวิ๋นเยียน กลับแสดงสีหน้าเหมือนได้ยินเรื่องตลกใหญ่โต
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ครึ่งปีให้หลังเช่นนั้นรึสาวน้อย เจ้าบอกว่าอีกครึ่งปีเจ้าต้องการแก้แค้นพี่สาวของข้า พี่สาวของข้าเป็นถึงอัจฉริยะอันดับหนึ่งในสํานักอวิ๋นเยียนของสํานักอีชิง ไม่พอ นางยังกำลังจะบรรลุเป็นจักรพรรดิแห่งภูต เจ้านั้นห่างกับนางตั้งหมื่นแปดพันลี้แล้วจะเอาอะไรไปแก้แค้น ?”
หญิงชุดเหลืองเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวต่อ “และพี่สาวของข้ายังมีสำนักอีชิงคอยหนุนหลังเป็นโล่ป้องกัน ล่วงเกินพี่สาวของข้าก็เท่ากับล่วงเกินสำนักอีชิง เจ้าสำนักอวิ๋นเยียนแห่งสำนักอีชิงสามารถทำลายสถานที่เด็กเล่นอย่างแคว้นจื่อเยี่ยแห่งนี้ของเจ้าได้อย่างสบายมือ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตระกูลการค้ามู่เล็ก ๆ นี้เลย”
มู่เฉียนซีโกรดจัดทว่าพยายามระงับอารมณ์ไว้ “อย่ามัวกล่าววาจาไร้สาระมากความ เจ้าเอาคำพูดนี้ไปบอกให้ถึงนางก็พอ”
อวิ๋นฮุ่ย “ไม่ได้เห็นการฝึกตนและดวงตาของมู่อวู่ซวงฟื้นฟู ข้านั้นคิดไว้เพียงว่าจะมาส่งบัตรเชิญ ตอนนี้ได้เห็นดวงตาของเขาฟื้นฟูโดยไม่ได้รับอนุญาตจากพี่สาวข้า และพรสวรรค์ของเขาก็ดีเช่นนี้ ข้าว่าพาเขาไปที่สำนักอวิ๋นเยียนก่อนดีกว่า มีความเป็นไปได้ที่พี่สาวข้าจะยังคงสนใจเขาอยู่ …ถึงต่อให้พี่สาวข้าอยู่ใ
