้ารักสุดหัวใจ แต่ท่าน ท่านพ่อของข้าไม่เคยเห็นหน้าท่านเสียด้วยซ้ำไป”
คำพูดนี้ของมู่เฉียนซีจี้จุดเจ็บที่สุดของโอวหยางหว่าน ใบหน้าของพระองค์พลันดุร้ายทันที กล่าวอย่างโหดร้ายว่า “ซีเอ๋อร์ ขึ้นมานี่และทำตัวเป็นบุตรสาวของข้าแต่โดยดี เราจะรอเฟิงอวิ๋นกลับมาด้วยกัน”
“ข้าจะปกครองแคว้นจื่อเยี่ยและจะกลืนกินแคว้นอื่น ๆ ทั้งหมด ข้าจะเป็นจักรพรรดินีคนแรกของเซี่ยโจว เมื่อเฟิงอวิ๋นกลับมาเขาจะได้รู้ เขาจะเข้าใจเรา และครอบครัวของเราสามคนก็จะกลับมาอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข” องค์จักรพรรดินีกล่าวด้วยใบหน้าที่มีความสุขอย่างยิ่ง
มู่เฉียนซี “ท่านหย่าแม้แต่จะคิด หากท่านพ่อของข้ากลับมา ท่านพ่อจะต้องพาท่านแม่ข้ากลับมาด้วย และพวกเราสามคนก็จะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ส่วนท่านเป็นเพียงแค่ทางผ่านท่านไม่รู้ตัวรึ ? ความรักลม ๆ แล้ง ๆ ของท่านมันไม่มีความหมายและไม่มีประโยชน์ ต่อให้ท่านบ้าคลั่งเพียงใดก็ไร้ประโยชน์”
“เป็นไปไม่ได้! ไม่จริง! เฟิงอวิ๋นรักข้า รักข้าเพียงคนเดียว เป็นเพราะเขาไม่เคยเห็นหน้าข้าอย่างไรเล่า เขาจึงยังไม่รักข้า”
“แต่… แต่หากเขาเห็นข้า มองตาข้า เขาต้องรักข้าอย่างสุดหัวใจเป็นแน่ ข้ารักเขามากมายเช่นนี้ เขาจะต้องรักข้า”
“สตรีผู้นั้นมีอะไรดีกว่าข้ารึ ? มันมีดีตรงไหนกัน ? เหอะ! ข้ามีดีกว่ามันเป็นพันเท่า!”
มู่เฉียนซีกล่าวเยาะเย้ย “ท่านหยุดหลอกตัวเองได้แล้ว ท่านแม่ของข้าดีกว่าท่านเป็นหมื่น ๆ เท่า ท่าน