ผุดขึ้นในใจผู้คนทันทีที่องค์จักรพรรดินีปรากฏกาย
‘สวรรค์โปรด! ไม่นึกเลยว่าองค์จักรพรรดินีจะสง่างามเช่นนี้’
‘ความงามระดับจักรพรรดิโดยแท้ ช่างเป็นความงามที่หาได้ยากนัก’
‘ความงามที่สามารถทำลายล้างแคว้นนี้ได้ อยู่ที่นี่แล้ว!’
แต่ว่า… ซวนหยวนจือในขณะนี้ เขากลับสวมชุดขันทีเดินตามหลังองค์จักรพรรดินี ดูต่ำต้อยยิ่งกว่าข้ารับใช้เสียอีก
เมื่อมู่เฉียนซีเห็นเช่นนี้ มุมปากของนางกระตุกเล็กน้อย ซวนหยวนจือกลายเป็นขันทีไปแล้วหรือนี่ โอ้! สตรีอดีตฮองเฮาผู้นี้บ้าคลั่งไม่เบาเลยทีเดียว
ในขณะที่สายตาของโอวหยางหว่านจับจ้องมองมู่เฉียนซีนั้น ท่าทีที่โหดร้ายและสายตาครอบงำผู้คนของนางพลันเปลี่ยนกลายเป็นสายตาอ่อนโยน ทว่าสายตาที่อ่อนโยนของพระองค์ ทำให้มู่เฉียนซีขนลุกขนพอง รู้สึกขยะแขยงอย่างไรก็ไม่สามารถอธิบายได้
โอวหยางหว่านเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้ามู่เฉียนซี มองนางด้วยสายตาตำหนิเล็กน้อยขณะกล่าวว่า “ซีเอ๋อร์ ข้าส่งชุดไปให้เจ้าเจ้าไม่ชอบหรือ ? เหตุใดถึงไม่สวมชุดนั้นมา ?”
มู่เฉียนซีกล่าวตอบอย่างไม่ทุกข์ร้อน “ด้วยความเคารพท่านจักรพรรดินี ข้ารับใช้ของข้าไม่ทันระวัง พลั้งเผลอไปทำชุดเลอะ วันนี้จึงมิได้สวมมาเจ้าค่ะ ว่าแต่ชุดนี้ดูไม่งามหรือเจ้าคะ ?”
โอวหยางหว่านยิ้มพลางกล่าว “งามสิ อาภรณ์ใดที่สวมอยู่บนกายซีเอ๋อร์ย่อมต้องงดงามมากอยู่แล้ว ซีเอ๋อร์จะสวมชุดใด ข้าก็คิดว่างดงามทั้งนั้น”
ซวนหยวนหลี่เทียนที่อยู่ข้าง ๆ เห็นรอยยิ้มของ
