ดีแน่!”
รอยยิ้มอันชั่วร้ายปรากฏขึ้นที่มุมปากของโอวหยางหว่าน “ข้าจะต้องไม่ตายดีรึ ? ข้าว่าพวกเจ้าต่างหากที่รนหาที่ตาย”
“ข้ารู้ว่าราชวงศ์ซวนหยวนเป็นหุ่นเชิดให้กับสำนักซวนเหลยของพวกเจ้า ในเมื่อรู้เช่นนี้แล้ว พวกเจ้าคิดว่าข้าไม่เตรียมพร้อมมาหรืออย่างไร ?”
เจ้าสำนักซวนเหลยเบิกตากว้างตระหนกตกใจ “เป็นไปได้อย่างไร ?”
โอวหยางหว่านตอบกลับ “ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่สำนักซวนเหลยต้องจบสิ้น พวกเจ้าต้องกลายเป็นของเซ่นไหว้ในพิธีขึ้นครองราชบัลลังก์ของข้า”
“ลงมือ!”
ทันใดนั้นยอดฝีมือระดับจักรพรรดิหลายคนปรากฏตัวออกมาจากมุมมืด ก่อนจะเข้าไปรุมล้อมพวกผู้เฒ่าชุดขาวกับเหล่านักฆ่าเอาไว้
สีหน้าของผู้เฒ่าชุดขาวทั้งสามและเจ้าสำนักซวนเหลยพลันเปลี่ยนไปในทันที “จะ… เจ้า เหตุใดเจ้าถึงมียอดฝีมือระดับจักรพรรดิมากมายเช่นนี้ได้ ?”
โอวหยางหว่าน “ข้าซ่อนตัวอยู่ในแคว้นจื่อเยี่ยมานานหลายปี เจ้าคิดว่าข้าปลูกฝังยอดฝีมือระดับจักรพรรดิเหล่านี้ไม่ได้รึ ? …ฆ่าพวกมันให้หมด อย่าให้รอดแม้แต่คนเดียว!”
เมื่อโอวหยางหว่านรับสั่งคำสั่งนองเลือด เหล่าบรรดายอดฝีมือระดับจักรพรรดิชุดดำลงมือกวัดแกว่งกระบี่สังหารในทันที แท่นบูชาอันศักดิ์สิทธิ์ในเวลานี้เต็มไปด้วยเลือดสีแดงสดดูน่าหวาดกลัว
กระบวนท่าและวิชาของคนชุดดำเหล่านี้แปลกประหลาดยิ่งนัก พวกเขาใช้ยาพิษในการสังหารร่วมด้วย คนของสำนักซวนเหลยและเหล่าผู้เฒ่าในตอนนี้นั้นอ่อนแอไปอย่างสิ้นเชิง
— ตูม!
