บริสุทธิ์ เจ้าจะต้องทำให้เสด็จพ่อพึงพอใจในตัวเจ้าได้แน่ ในวันนี้คนที่ข้าเชื่อใจได้นั้นก็มีเจ้าเพียงคนเดียว ข้าจะขอมอบหน้าที่นี้ให้แก่เจ้า”
มู่หรูเหยียนร่างสั่นเทาด้วยความตกใจ นางกำมือแน่น
ก่อนหน้านี้ท่านอาจารย์ก็บอกนางเอาไว้แล้วว่านางคือคนที่เชื่อใจได้ เรื่องนี้ท่านพี่หลี่ซางก็มอบให้เป็นหน้าที่ของนาง แต่ลึก ๆ ในใจนางก็ยังหวังว่าซวนหยวนหลี่ซางจะส่งสตรีอื่นไป นางไม่คิดเลยว่าจะเป็นเช่นนี้…
ในใจของนางระทมทุกข์ ช่างเจ็บปวดยิ่งนัก!
มู่หรูเหยียนกล่าว น้ำตาคลอหน่วย “ฮือ ๆ ๆ ท่านพี่หลี่ซาง หรูเหยียนกลัวเหลือเกิน กลัวว่าวันหนึ่งท่านพี่จะทิ้งหรูเหยียนไป หากเป็นเช่นนั้นหรูเหยียนก็ไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกแล้ว”
ซวนหยวนหลี่ซางกล่าวให้ความมั่นใจ “หรูเหยียนเจ้าวางใจเถอะ ไม่ว่าเจ้าจะเป็นอย่างไร ข้าจะไม่มีวันทิ้งเจ้า ในใจของข้ามีเพียงแต่เจ้าตลอดไป”
ซวนหยวนหลี่ซางตัดสินใจที่จะให้มู่หรูเหยียนเป็นคนจัดการเรื่องนี้ มู่หรูเหยียนในเวลานี้ละอายใจนัก นางลอบกล่าวในใจ ‘ข้าจะต้องทำให้สำเร็จ ต้องสำเร็จเท่านั้น ขอเพียงฆ่ามู่เฉียนซีให้ได้ ต่อให้ข้าต้องแลกด้วยชีวิตก็ยอม’
องค์รัชทายาทพามู่หรูเหยียนเข้าวังไป ซวนหยวนจือรู้เช่นนี้ ขมวดคิ้วเป็นปมด้วยความแปลกใจ
“ซางเอ๋อร์ เข้าวังมาดึก ๆ ดื่น ๆ มีเรื่องอันใดรึ ?”
ซวนหยวนหลี่ซาง “เสด็จพ่อ ข้าได้ข่าวมาว่าช่วงนี้ท่านอารมณ์ไม่ค่อยดี เหล่านางสนมวังหลังก็ไม่ถูกใจท่าน ข้
