กฮ่องเต้ผู้นี้เป็นอย่างดี ต่อให้ฮ่องเต้จะสนใจในเคล็ดวิชามากเพียงใด ก็มิใช่ผู้ที่จะยอมลงจากบัลลังก์มังกรง่าย ๆ มาวันนี้ทุกคนประหลาดใจนัก ฮ่องเต้มีพระราชโองการสละพระราชบัลลังก์ให้กับองค์รัชทายาทซวนหยวนหลี่ซางได้อย่างง่ายดายเพียงนี้ได้อย่างไรกัน ?
ซวนหยวนหลี่เทียนและซวนหยวนชิงอวิ๋นหันไปมองซวนหยวนจือและซวนหยวนหลี่ซาง กลับไม่เห็นสีหน้าผิดปกติของทั้งสองแต่อย่างใด อีกทั้งท่าทางของฮ่องเต้ในเวลานี้ก็ไม่เหมือนผู้ที่ถูกบีบบังคับเลย
ซวนหยวนจือกล่าวว่า “เรื่องนี้ก็เป็นอันตามนี้”
……
ทางด้านตระกูลมู่ เมื่อมู่เฉียนซีได้ทราบเรื่องที่เกิดขึ้น นางกล่าวขึ้นด้วยความแปลกใจว่า… “หืม…? ฮ่องเต้ซวนหยวนจือนี่น่ะรึ ยอมสละราชบัลลังก์ง่ายเพียงนี้ ? ช่างแปลกประหลาดนัก”
มู่เอ๋อร์ “พวกแมนจูและเหล่าสนมวังหลังต่างก็ตื่นตระหนกต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นขอรับ พวกเขายืนหยัดด้วยตัวเองยังไม่ได้เลย ฮ่องเต้ก็สละราชบัลลังก์ลงกลางคันเช่นนี้แล้ว เรื่องนี้น่าเหลือเชื่อมาก ท่านผู้นำตระกูลขอรับ ท่านรู้หรือไม่ว่ายาพิษแขนงใดที่สามารถทำให้ฮ่องเต้ยอมสละราชบัลลังก์ได้เช่นนี้ ?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ยาพิษเหล่านี้มีหลายแขนง ขอเพียงแค่ข้าได้ตัวอย่างพิษมา ข้าก็จะทำพิษเพิ่มขึ้นมาได้หลายชนิดเลยทีเดียว เพียงแต่ว่าอาการเช่นนี้ของซวนหยวนจือ คงมิใช่ถูกพิษธรรมดาทั่วไป มันน่าจะเป็นพิษวิญญาณกู่”
“เช่นนั้นท่านผู้นำตระกูลมู่มีแผนจะเคลื่อนไหวหรือไม่ขอรับ ?
