”
มู่เฉียนซี “เฝ้าดูสถานการณ์ไปก่อน ข้าคิดว่าคนที่อยู่เบื้องหลังคงไม่อยากให้ซวนหยวนหลี่ซางเป็นฮ่องเต้ได้ง่าย ๆ”
“ขอรับ”
ในเมื่อซวนหยวนหลี่ซางเพิ่งขึ้นครองราชบัลลังก์ มู่เฉียนซีไม่อยากไปยุ่งวุ่นวายอะไรกับเขา เขาอยากจะทำอะไรก็ปล่อยเขาไป ถึงอย่างไรต่อให้เขาได้ขึ้นเป็นฮ่องเต้ เขาก็คงจะไม่กล้าทำอะไรตระกูลมู่สุ่มสี่สุ่มห้า
ลำดับต่อไปเป็นตำแหน่งวังหลังนั่นก็คือตำแหน่งฮองเฮา ซวนหยวนหลี่ซางประกาศว่าหลานสาวของผู้เฒ่าตระกูลมู่จะขึ้นมาเป็นฮองเฮาของเขา เหล่าขุนนางทั้งท้องพระโรงคัดค้านทันที
“ฮ่องเต้ เราไม่อาจรุกรานตระกูลมู่ได้นะพ่ะย่ะค่ะ”
“ถูกต้องพ่ะย่ะค่ะ! กระหม่อมคิดว่านำตัวมู่หรูเหยียนส่งกลับไปยังจวนตระกูลมู่จะดีกว่านะพ่ะย่ะค่ะ”
“องค์ฮ่องเต้ นางผู้นี้ต่ำต้อยนัก ไม่เหมาะสมกับตำแหน่งฮองเฮาแม้แต่น้อย”
ภายใต้แรงกดดันของเหล่าขุนนางทั้งท้องพระโรงเช่นนี้ ซวนหยวนหลี่ซางจึงทำได้เพียงออกราชโองการแต่งตั้งให้มู่หรูเหยียนเป็นตำแหน่งกุ้ยเฟย (พระสนมเอก) เท่านั้น
“อ๊าย! อ๊าย! กรี๊ดดดด!”
— เพล้ง! —
มู่หรูเหยียนในเวลานี้คลุ้มคลั่ง นางไม่สามารถรักษาภาพลักษณ์นางฟ้าของนางไว้ได้อีก ได้แต่อาละวาดอยู่ภายในวัง ใบหน้าของนางเวลานี้นั้นดุร้ายยิ่งนัก
“เจ้าหลี่ซางคนโกหก คนหลอกลวง! คอยดูเถอะ…! ถึงเวลานั้นเมื่อไหร่ข้าจะควักหัวใจเจ้าออกมาฉีกเป็นชิ้น ๆ เลย คอยดูเถอะ! คอยดูเถอะ!!!”
เมื่อสตรีเกิดความคลุ้มคลั่งขึ้นมา นับเป็
