เอ๋อร์ ตราบใดที่ข้ากลายเป็นฮ่องเต้แห่งแคว้นจื่อเยี่ย เจ้าจะกลายเป็นฮองเฮาของข้า เช่นนั้นไม่ว่าองครักษ์เงาข้างกายนางมู่เฉียนซีจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่กล้ายั่วยุราชวงศ์ซวนหยวนแน่นอน”
เมื่อแคว้นจื่อเยี่ยล่มสลาย แคว้นชิงที่คิดจะกลืนกินแคว้นจื่อเยี่ยมาตลอด ก็จะเริ่มกระทําการ ตระกูลมู่จะไม่สามารถอยู่ได้อย่างสงบภายใต้การปกครองของแคว้นจื่อเยี่ย
ทว่าแม้มู่เฉียนซีจะเป็นที่รังเกียจของราชวงศ์ซวนหยวน นางก็ไม่ได้วางยาพิษพวกเขา
“เหยียนเอ๋อร์ เจ้าจะต้องช่วยข้า เจ้ามีอาจารย์ที่ทรงพลังมากไม่ใช่หรือ ?” ซวนหยวนหลี่ซางคว้าร่างมู่หรูเหยียนก่อนจะกล่าวอย่างหนักแน่น
คนของเขามีความแข็งแกร่งไม่เพียงพอ สิ่งเดียวที่เขาคิดได้ก็คืออาจารย์ลึกลับที่มู่หรูเหยียนพูดถึงเป็นครั้งคราว
มู่หรูเหยียน “ท่านพี่หลี่ซางทําเพื่อข้ามากมาย หรูเหยียนต่อให้ตายก็จะขอความช่วยเหลือจากอาจารย์ให้ท่านพี่”
เงาสีขาวของมู่หรูเหยียนลอยออกจากตำหนักองค์รัชทายาท
……
“ผู้นำตระกูล ผู้น้อยทําไม่สำเร็จ จับมู่หรูเหยียนไว้ไม่ได้” มู่ซานมารายงาน
มุมปากของมู่เฉียนซีโค้งขึ้นเล็กน้อย “มู่หรูเหยียนหลุดพ้นจากการติดตามของเจ้า ดูเหมือนว่าจะมีจักรพรรดิเป็นโล่กำบังอยู่ องค์รัชทายาทจะทําอะไรต่อไปกันแน่ ?”
กระต่ายเมื่อถึงตาจนก็กัดคนได้! บัดนี้องค์รัชทายาทมาถึงทางตันแล้ว จะทําอะไรร้ายแรงก็มิใช่เรื่องแปลก
มู่เฉียนซีกล่าว “จับตาดูตำหนักองค์รัชทายาทและเฝ้าดูการเปล