วว่า “เมื่อครั้งยังเด็ก มู่เทียนได้รับโอกาสให้ฝึกฝน พลังของเขาจึงพุ่งสูงเช่นนี้”
มู่เทียนกล่าวอย่างเกรี้ยวกราด “มู่เฉียนซี เมื่อก่อนเจ้ามันขยะไร้ความสามารถ แต่มาวันนี้เจ้ากลับมีความสามารถขึ้นมาก็นับว่าเป็นโชคดีของเจ้า แต่ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าแข็งแกร่งไปกว่าข้าเป็นอันขาด!”
“เจ้ารู้เอาไว้เลยว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า ผู้อัจฉริยะมิใช่ว่าเจ้าจะเป็นได้เพียงผู้เดียว หากวันนี้เจ้าพ่ายแพ้ เจ้าก็จงสละตำแหน่งผู้นำตระกูลซะ! ตำแหน่งผู้นำตระกูลมู่มันไม่เหาะสมกับคนอย่างเจ้า!”
มู่เทียนในตอนนี้ยิ่งผยองมากขึ้นเรื่อย ๆ เขาพยายามยั่วโทสะมู่เฉียนซีอย่างสุดความสามารถ
ดวงตาของมู่อวู่ซวงในเวลานี้ช่างน่ากลัวยิ่งนัก เขาตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยว “เจ้า… บังอาจยิ่งนัก!”
ผู้เฒ่าใหญ่กล่าวขึ้น “นายท่านสาม นี่เป็นการประลองของเด็กรุ่นหลัง นายท่านสามอย่าเข้าไปก้าวก่ายเลยจะดีกว่า ข้าเชื่อว่ามู่เทียนแยกแยะได้ เขาไม่มีวันทำร้ายท่านผู้นำตระกูลเป็นแน่”
มู่เฉียนซีแค่นเสียงเยียบเย็น “เจ้าคิดว่าเจ้าทะลวงพลังเป็นราชายอดยุทธ์ระดับสูงแล้วจะหยิ่งผยองได้รึ ? พลังจงลดลง!”
ต่อมาทุคนก็ได้เห็นในสิ่งที่เหลือจะเชื่อ หลังจากที่มู่เฉียนซีตะโกนสั่งให้พลังลดลง ทันใดนั้นพลังความแข็งแกร่งของมู่เทียนก็ลดลง
มันลดลงอย่างไม่น่าเชื่อ พลังของมู่เทียนลดลงเหลือเพียงปรมาจารย์ยุทธ์ระดับเก้า!
สวรรค์! นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ พลังลดลงสั่งได้รึ ?
เหล่าผู้เห็นเ
