วหลานสาว ทว่าสีหน้าของมู่อวู่ซวงยังคงเคร่งขรึมราวกับกำลังซ่อนพายุฝน กลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกมาจากร่างของเขาอย่างต่อเนื่อง กลิ่นอายความเย็นยะเยือกจากเขาทำให้ผู้คนหวาดกลัวจนตัวสั่นไปถึงกระดูก
แล้วยังมีเยี่ยอ๋องอีก! กลิ่นอายความเย็นยะเยือกของเขาทำให้ผู้คนหวาดกลัวไปจนถึงจิตวิญญาณ
แทบทุกผู้คนในที่นั้นหายใจไม่ทั่วท้อง กลิ่นอายของมู่อวู่ซวงในเวลานี้น่ากลัวเกินไป หากวันนี้เกิดอะไรขึ้นกับท่านผู้นำตระกูลมู่ ทุกคนในที่นี้ต้องถูกมู่อวู่ซวงส่งไปแดนนรกโดยไม่ต้องสงสัยเลย
ขณะที่มีดสั้นนั้นกำลังจะปักลงที่ร่างของมู่เฉียนซี มู่เฉียนซีนางหลบคมมีดสั้นนั้นอย่างรวดเร็วราวสายลมวสันตฤดู
มู่เทียนไม่ลดละความพยายาม เขาจับคว้าเอามีดสั้นไล่ตามมู่เฉียนซีหมายใจจะฟันแขนของนางให้ขาดกระเด็น!
— ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ! —
เข็มยาของมู่เฉียนซีพุ่งตรงไปที่ร่างของมู่เทียน นางแค่นเสียงกล่าววาจาดูแคลน “เหอะ! ฝีมือต่ำต้อยนัก”
พลังปรมาจารย์ยุทธ์แผ่กระจายออกมาสกัดกั้นเข็มยาของมู่เฉียนซีออกไป มู่เทียนโกรธจนใบหน้าเขียวคล้ำ เขาไล่ตามมู่เฉียนซีอย่างเอาเป็นเอาตาย
— ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ! —
เข็มยาชุดแรกถูกมู่เทียนสกัดกั้นไว้ได้ ทันใดนั้นเข็มยาอีกชุดพุ่งกลับหาเขาอีกครั้ง เขาจำต้องเร่งมือแล้ว ใช้พลังปราณสกัดกั้นเข็มยาทั้งหมดของมู่เฉียนซีออกไปก่อนจะกล่าวเสียงเย็นชา “ท่านผู้นำตระกูลมู่ หากท่านผู้นำเล่นเพียงของเล่นเหล่านี้ เช่นนั้นค
