งเดินออกมาอย่างสง่างามและสูงส่งราวกับจักรพรรดิ ทำให้ผู้ที่มาร่วมงานอย่างซวนหยวนจือดูอับเฉายิ่งนัก หญิงสาวที่อยู่ข้างกายของเขามองมาที่นางด้วยสายตาลุกร้อนเป็นไฟ
ทุกคนยิ้มก่อนจะกล่าวพร้อมกันว่า “ขอแสดงความยินดีกับท่านผู้นำตระกูลมู่”
ต่อมาบรรดาผู้คนต่างพากันกล่าว “ยินดีกับผู้นำตระกูลมู่ด้วย”
“ยินดีด้วย…”
หญิงสาวที่อายุยังน้อย เมื่อปรากฏตัวออกมาถึงกับบดขยี้ให้พวกเขามัวหมองไป! ช่างเป็นสาวน้อยที่วิเศษจริง ๆ!
มู่อวู่ซวงยิ้มอย่างปีติ “ซีเอ๋อร์ มานี่สิ” มู่เฉียนซีเดินเข้าไปช้า ๆ มู่อวู่ซวงหยิบปิ่นปักผมออกมา สอดปิ่นปักผมนั้นเข้าไปในช่อผมของมู่เฉียนซีอย่างคล่องแคล่ว
…
ณ พื้นที่ไม่ไกลจากตัวงานมากนัก จื่อโยวกล่าวขึ้นด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่งยวด “เยี่ย พระชายาของเจ้าผู้นี้ไม่ธรรมดา! ชุดจื่ออวิ๋นจุนฉ่างมิใช่ว่าใครอยากจะใส่ก็ใส่ได้ ผู้ที่สามารถใส่ชุดระดับนี้ในพิธีฉลองการเป็นผู้ใหญ่ได้ มีแต่เพียง…”
“เรื่องนั้นช่างมัน แต่ปิ่นปักผมหยกกับลวดลายนั่น หากข้าจำไม่ผิด เหมือนจะเป็น…”
จิ่วเยี่ยใช้คำพูดของมู่เฉียนซีมาอุดปากของจื่อโยวที่พูดไม่หยุด “เจ้าไม่พูดก็ไม่มีผู้ใดกล่าวหาว่าเจ้าเป็นใบ้”
“เยี่ย เจ้ายังไม่ได้รับนางมาเป็นชายาเลย เจ้าก็ทำตัวเป็นช้างเท้าหน้าช้างเท้าหลังกันเสียแล้ว” จื่อโยวกล่าวถากถาง พิธีการที่ซับซ้อนยุ่งยากสิ้นสุดลงในที่สุด วันนี้ไม่ได้เป็นเพียงวันที่มู่เฉียนซีกลายเป็นผู้ใหญ่เพียงอย่างเดี
