น่อยดีกว่า”
อวิ๋นซินหรานยกมือขึ้น วิญญาณกู่สีดําขนาดใหญ่ปรากฏตัวขึ้นข้าง ๆ เขา “ราชากู่ กลืนหมูตัวนั้นลงไปเสียเดี๋ยวนี้!”
เจ้าแมลงราชากู่ขดตัวกลมเสมือนลูกชิ้นขนาดใหญ่ มันพุ่งเข้าหาเสี่ยวหงราวกับสายฟ้าฟาด เสี่ยวหงโกรธมาก มีหรือมันจะยอมแพ้พ่าย เปลวไฟสีแดงเข้มที่ดูหิวกระหายของมันพุ่งออกไปอย่างบ้าคลั่ง
“เหอะ! เจ้าเป็นเพียงแมลงดําตัวเล็ก ๆ เท่านั้น คิดว่าข้าจะไม่กล้าฆ่าเจ้ารึ ?”
ร่างสีม่วงสั่นสะท้าน กระบี่มังกรเพลิงและเข็มยาของมู่เฉียนซีโจมตีในเวลาเดียวกันโดยมีอู๋ตี้คอยช่วยอยู่ด้านข้าง
จอมภูตและสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับหนึ่งเผชิญหน้ากับอวิ๋นซินหราน จักรพรรดิวิญญาณระดับสาม การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด
มู่เฉียนซีกล่าววาจาเย็นชา “ฝีปากกล้านักเจ้าแมลงกู่น่าเกลียด ลองเจอกับยาฆ่าแมลงของข้าเสียก่อนเถอะค่อยเอ่ยปาก”
เมื่อรู้ว่ามีนิกายไป๋กู่ที่น่ากลัวอยู่ มู่เฉียนซีจัดสรรยาฆ่าแมลงจํานวนมากเตรียมมาเผื่อ ในเมื่ออวิ๋นซินหรานต้องการเล่นกับนาง เช่นนั้นนางก็จะอยู่เล่นเป็นเพื่อนเขาจนจบเอง
“บุปผาหลั่งสายฝน!”
เมื่อยาฆ่าแมลงเหล่านั้นตกลงมากระทบร่างอวิ๋นซินหราน ร่างที่บวมขึ้นของอวิ๋นซินหรานพลันเหี่ยวเฉาลง วิญญาณกู่ที่อยู่ในร่างกายของเขาถูกฆ่าตายทันที
มู่เฉียนซียิ้มพึงพอใจ กล่าวว่า “ดูเหมือนว่ายาฆ่าแมลงของข้าจะมีประโยชน์อย่างมาก”
— ปัง! ปัง! ปัง! —
ยาฆ่าแมลงของมู่เฉียนซีนั้นแข็งแกร่งมาก แม้ว่าความแข็งแกร่งขอ