งอวิ๋นซินหรานจะทะลุระดับจักรพรรดิ แต่กลับถูกมู่เฉียนซีและอู๋ตี้จัดการอย่างน่าสังเวช— ฟึ่บ! —กรงเล็บแมวกวาดบนร่างอวิ๋นซินหรานเป็นรอยแผลลึกมองเห็นถึงกระดูก!อวิ๋นซินหรานคงเข้าใจว่านางไม่ต้องการชีวิตของตัวเอง ทว่ามู่เฉียนซีไม่สนใจ นางจะทำให้เขาดูเองว่านางทำอะไรได้ นางระเบิดบาดแผลด้วยยามากมาย ทั้งยังฉีดยาฆ่าแมลงหลายชนิด ทั้งหมดนี้ใช้เพื่อจัดการกับแมลงโดยเฉพาะพิษกู่เป็นพิษชนิดหนึ่ง อวิ๋นซินหรานกล้าเล่นพิษกู่ต่อหน้าหมอปีศาจและเจ้าของหม้อเทพปาฮวางชิงมู่อย่างนาง ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งเพียงใดก็ต้องพินาศ!เมื่อยาของมู่เฉียนซีเริ่มทํางานอย่างสมบูรณ์ วิญญาณกู่เหล่านั้นในร่างอวิ๋นซินหราน ตื่นตระหนกและเริ่มปะทะกับร่างของเขา“อ๊าก! อ๊าก! อ๊ากกกก!” อวิ๋นซินหรานร้องโหยหวนราวกับกําลังดิ้นรนอยู่ในนรกมู่เฉียนซีแค่นเสียง “หึ! ด้วยร่างกายที่เลี้ยงกู่ เจ้าน่าจะเดาได้ว่ามันจะลงเอยเช่นนี้ เจ้าควรพอใจกับมัน“ไฟเผาสวรรค์!” ในตอนนั้นเอง เสี่ยวหงรวบรวมพลังทั้งหมดพุ่งเข้าใส่แมลงสีดําตัวใหญ่นั้น มันตะเบ็งเสียงดัง “เจ้าแมลงน่าขยะแขยง! ไปตายซะ!”— ตูม! —แมลงสีดําตัวใหญ่ถูกห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงของเสี่ยวหง มันถูกเผาจนเกลี้ยง— พรืด! พรืด! —สัตว์พันธสัญญาถูกทําลาย ซ้ำร้ายอวิ๋นซินหรานยังถูกโจมตี เคราะห์ซ้ำกรรมซัดโดยแท้! เขาตะโกนออกไป “ท่านอาจารย์ อวิ๋นคุน ชะ… ช่วยข้าด้วย…”“อวิ๋นคุน หากข้าตายเจ้าก็อย่าได้คิดที่จะมีชีวิตอยู่
