สำหรับเรื่องระยะเวลา ขอเพียงแค่ไปถึงจวนตระกูลมู่ของนาง หากถึงตอนนั้นแล้วพวกเขายังไม่ยอมไป การกำหนดระยะเวลาก็จะสูญเปล่าไป
คนของสำนักเหยียนหลัวเหมิงหลายสิบคนได้ยินคำขอของนาง แทบเป็นลมล้มลงไปกองกับพื้น!
เจ้าสำนักกล่าว “สาวน้อย เจ้าคิดว่ายอดฝีมือระดับจักรพรรดิเป็นเพียงผักกะหล่ำปลีหรืออย่างไร ?! ผู้อาวุโสระดับจักรพรรดิของสำนักเหยียนหลัวเหมิงมีเพียงเจ็ดคนเท่านั้น แม้จะรวมข้าแล้วก็ตาม ข้าให้เจ้ายืมไปได้แค่เพียงคนเดียว”
มู่เฉียนซี “เจ้าสำนัก จะอย่างไรสำนักของเจ้าก็เป็นสำนักใหญ่แห่งหนึ่ง อย่าได้ตระหนี่ถี่เหนียวไปเลย ข้าขอสักห้าคนเถอะ”
“ไม่ได้ ได้คนเดียว”
“สี่คนเถอะ”
“แม่สาวน้อย มันชักจะมากไปหน่อยแล้ว มากที่สุดให้สองคน!” เจ้าสำนักตะโกน
เมื่อเห็นผู้อาวุโสกับเด็กน้อยคู่หนึ่งต่อรองกันดั่งต่อราคาผักปลาในตลาดสด มุมปากของผู้คนรอบ ๆ เริ่มปรากฏรอยยิ้มขึ้น บรรดาผู้อาวุโสแห่งสำนักเหยียนหลัวเหมิงจนปัญญา เจ้าสำนักและผู้นำตระกูลมู่มาถกเถียงต่อราคาซื้อขายตัวพวกเขากันโจ่งแจ้งเช่นนี้ จะเป็นการดีหรือ ?
มู่เฉียนซียังคงต่อรอง “สามคน! ท่านเจ้าสำนัก หากยังตระหนี่เช่นนี้อีกละก็ ระวังข้าจะจัดการพวกเขาเสียหมดสิ้น”
“แม่สาวน้อย อายุยังน้อยทว่าโอหังถึงเพียงนี้ อ๊า!…”
เจ้าสำนักยังคงกล่าววาจาดุเดือด แต่เมื่อมู่เฉียนซีเอาเข็มยาออกมานั้น เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีกเลย
ช่วยไม่ได้ เวลานี้การบาดเจ็บล้มตายของพวกเขานั้นสา
