หัสนัก การที่นางฆ่าจะแกงกัน มันขึ้นอยู่กับอารมณ์ของนางล้วน ๆ ถึงแม้ว่าพวกนั้นจะแก้แค้นในภายหลัง ต่อให้ตกอยู่ในสถานการณ์เลวร้ายอย่างไร นางก็แค่หนีไปเสีย ไม่มีใครสามารถหาตัวนางได้พบ เช่นนั้นแล้วพวกเขาจึงไม่กล้าท้าทายต่อความอดทนของท่านผู้นำตระกูลมู่ มู่เฉียนซี
เจ้าสำนักเหยียนหลัวเหมิงกล่าวขึ้นในที่สุด “สามคนก็สามคน เจ้าห้า เจ้าหก เจ้าเจ็ด หนึ่งปีหลังจากนี้ไป พวกเจ้าทั้งสามจะต้องคอยปกป้องสตรีผู้นี้”
ด้วยเพราะเป็นคำสั่งจากหัวหน้าสำนัก ผู้อาวุโสที่ห้า หก และเจ็ดจนปัญญา พวกเขาต้องปฏิบัติตาม อีกอย่าง สาวน้อยตรงหน้านางนี้ยังช่วยชีวิตเจ้าสำนักของพวกเขาไว้ พวกเขาควรแสดงความขอบคุณนางให้ดี เพียงแค่ปีเดียวเท่านั้น สำหรับพวกเขาที่เป็นผู้บำเพ็ญตน หนึ่งปีเป็นเพียงแค่ช่วงเวลาสั้น ๆ
มู่เฉียนซียิ้ม กล่าวขึ้น “เจ้าสำนักเหยียนหลัวเหมิง หลังจากพูดถึงค่าตอบแทนของข้าแล้ว ก็ถึงเวลาที่จะพูดถึงเรื่องค่ารักษา”
“อ่า! ค่ารักษาอะไรรึ ?” เจ้าสำนักเหยียนหลัวเหมิงกล่าวขึ้นอย่างตระหนก เหตุผลที่เขายอมประนีประนอมกับสตรีอายุน้อยผู้นี้ ส่วนหนึ่งก็เพราะอยากที่จะแสดงความขอบคุณในเรื่องก่อนหน้านี้ที่นางได้ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ ทว่าหลังจากที่ยอมรับเงื่อนไขเช่นนั้นของนางแล้ว นางยังมาคุยกับเขาเรื่องค่ารักษาพยาบาลกับเขาอีก!
เจ้าเด็กนี่จะต้องใจดำถึงเพียงนี้เลยรึ ?! เจ้าสำนักเหยียนหลัวเหมิงโกรธแทบกระอักเลือด
มู่เฉียนซียิ้มตา
