เห็นอะไรดี ๆ เป็นแน่แท้”
มู่เฉียนซีมองไปด้านหน้า ก็เห็นหม้อยาสีเขียวแกมน้ำเงินตั้งตระหง่านอยู่ภายในวงล้อมการต่อสู้ หม้อยานี้มีความสูงพอ ๆ กันกับร่างของผู้ใหญ่ มันมีขนาดใหญ่อย่างมาก ดูโบราณ เรียบง่าย และมีคุณค่ายิ่งนัก
ลักษณะภายนอกของหม้อเทพนิรันดร์ใบนี้ ดูเหมือนกับหม้อยาที่อาถิงเคยพานางไปดูภาพเมื่อนานมาแล้ว ทว่านี่มันไม่บังเอิญไปหน่อยรึ ?! อยู่ ๆ หม้อเทพนิรันดร์มาปรากฏขึ้นในแคว้นเล็ก ๆ อย่างแคว้นจื่อเยี่ย มันถือเป็นมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ชิ้นที่สามที่นางพบในแคว้นจื่อเยี่ย
มู่เฉียนซีเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเล็กน้อยว่า “จวินโม่ซี เจ้าแน่ใจนะว่านี่คือหม้อเทพนิรันดร์จริง ๆ ?”
จวินโม่ซี “ข้าเองก็ไม่เคยเจอหม้อยานั่น ข้าจะไปรู้รึ ? อย่างน้อยก็ต้องเอามันมาให้ได้ก่อนเราถึงจะรู้ว่าของจริงหรือของเก๊ แต่ตอนนี้ ข้าว่าเรามานั่งดูพวกมันต่อสู้กันเองก่อนดีกว่าหรือไม่ ?”
“อืม ก็ดี”
สำนักนิกายเหล่านี้ต่างต่อสู้กันดุเดือดขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะเดียวกันนั้น องครักษ์ลับตระกูลมู่และชิงอิ่งเดินตามเครื่องหมายลับที่มู่เฉียนซีทิ้งเอาไว้เพื่อให้ตามนางมา
“ท่านผู้นำตระกูล!” มู่อีเรียกด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมเต็มที่
มู่เฉียนซีกล่าวว่า… “หากเป็นสมบัติอย่างอื่น กองกำลังแย่งชิงมากมายเช่นนี้ ข้าจะไม่บุ่มบ่ามไปแย่งชิงหรอก แต่หากนี่มันเป็นหม้อเทพนิรันดร์จริง ๆ วันนี้ข้าจะไม่ยอมปล่อยให้หลุดมือไป มันคือความหวังเดี
