าไปเลยแต่ระวังจะติดคอตาย!”
มู่เฉียนซีระอาใจ กล่าวตัดบทไป “เสี่ยวหง ลงมือเถอะ!”
แม้ตระกูลมู่ของพวกเขาจะมีเงินมากมาย แต่ผลึกสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่สิ่งที่สามารถซื้อได้ นางไม่มีผลึกสัตว์ศักดิ์สิทธิ์เพียงพอที่จะให้อู๋ตี้กินได้ ตอนนี้นางพบผลึกจํานวนมากอยู่ที่นี่ ทําให้อู๋ตี้เลื่อนขั้นกลายเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ นี่เป็นเรื่องดี ข้างกายนางจะมีพลังการต่อสู้ที่ดุดันเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่ง
เปลวไฟสีแดงของเสี่ยวหงละลายน้ำแข็งเหล่านี้ไป เสี่ยวหงกระโจนเข้าไปในกองผลึกนั้นและเริ่มกัดกิน
— แกร๊ก! แกร๊ก! —
มู่เฉียนซีถามขึ้น “เสี่ยวหง เจ้ากินผลึกเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งไม่ได้หรือ ?”
เสี่ยวหง “ฮือ ๆ ๆ ข้าไม่ใช่นักกินตัวนั้นที่สามารถกินแล้วเลื่อนขั้นได้ ข้าจําเป็นต้องฝึกฝนอย่างหนัก พยายามฝึกฝนไม่สามารถนอนหลับได้”
มู่เฉียนซีขมวดคิ้ว กล่าวว่า “เช่นนั้นเจ้าก็พยายามให้หนักขึ้นเถอะ ต่อไปอย่าเอาแต่นอนอีกล่ะ”
ได้ฟังวาจาผู้เป็นนาย เสี่ยวหงพลันรู้สึกว่าท้องฟ้ามืดครึ้มลง
มู่เฉียนซีเก็บผลึกให้อู๋ตี้กินอย่างช้า ๆ จากนั้นนางออกจากถ้ำน้ำแข็งและบริเวณแม่น้ำสายนี้ พวกนักฆ่าเหล่านั้นคงไม่มาพบนางอีก พวกเขาคงจากไปแล้ว
เมื่อออกจากบริเวณแม่น้ำ นางก็ได้กลิ่นยาที่คุ้นเคย
มู่เฉียนซีกล่าวเสียงต่ำ “อา… ดูเหมือนว่ากลิ่นอายของสมบัตินั้นจะปรากฏขึ้นอีกครั้งแล้ว เรารีบไปกันเถอะ”
.
