นี้ครั้งแรก ซี… เจ้าว่าข้าควรทำเช่นไร ?”
จิ่วเยี่ยที่เจอเข้ากับปัญหายากเย็น เริ่มที่จะขอร้องแก่ผู้อื่นบ้างแล้ว
ผู้ที่ไม่มีสิ่งใดทำไม่ได้เช่นเขา ต้องมาเจอกับเรื่องไร้ซึ่งหนทางแก้ไขเช่นนี้ ตลอดชีวิตของเขานั้น เขาอยู่ในสถานะพิเศษตลอดมา
เรื่องนี้เมื่อตอนที่จื่อโยวถามขึ้น เขาเองก็ยังคิดว่ามันเป็นปริศนาเงื่อนตายหรืออย่างไร เหตุใดเขาถึงได้คิดอะไรไม่ออกเลย ?
จิ่วเยี่ย “ข้ารู้ ท่านอาเล็กของเจ้า เขาต้องรู้สึกขัดแย้งเหมือนกันกับเจ้า”
มู่เฉียนซี “ใช่! ข้านั้นต้องเป็นญาติคนสำคัญที่สุดของท่านอาเล็กอยู่แล้ว แต่ว่าคนที่สำคัญที่สุดของเจ้าคือข้า แล้ว… บรรดาญาติสนิทมิตรสหายของเจ้าล่ะ ? เจ้าพูดออกมาเช่นนี้ พวกเขาจะไม่ช้ำใจร้องไห้ไปแขวนคอตายหรืออย่างไร ?”
.
