การพัฒนาขึ้นไปนั้น ผู้ใดบ้างจะไม่ผ่านอันตราย ? เจ้ามิใช่ว่าอยากให้ข้าแข็งแกร่งขึ้นโดยเร็วหรอกหรือ ? ข้าเองก็อยากแข็งแกร่งขึ้นเร็ว ๆ ข้ายังมีเรื่องอีกมากมายต้องทำ และไม่ได้อยากอ่อนแอกว่าเจ้ามากนัก อ่อนแอชนิดที่อาจจะถูกเจ้าตีตายได้ทุกวัน”
“ถ้าหากอยากแข็งแกร่งขึ้น วิธีการนุ่มนวลเช่นนี้ใช้ไม่ได้ เราจะต้องได้พบเจอกับการเลือดตกยางออก ต้องดิ้นรนอยู่บนขอบชายเขตระหว่างความเป็นและความตาย จิ่วเยี่ย ข้ารู้ว่าเจ้าเข้าใจดี” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างจริงจัง เงยหน้าขึ้นมองเขา เห็นจิตสังหารกระหายเลือดที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างของเขา พลันคิดว่าไม่รู้ว่าเขาได้ผ่านความเป็นความตายมามากน้อยเพียงใด และได้สังหารชีวิตผู้คนไปมากน้อยเพียงใดกว่าที่จะมาเป็นเช่นนี้ได้
จิ่วเยี่ยยื่นมือออกไปปัดหิมะที่ติดอยู่บนมวยผมของมู่เฉียนซี เขากล่าว “อืม ข้าเข้าใจ”
“เส้นทางของยอดฝีมือ ข้ารู้ว่าหนทางของมันนั้นเป็นเช่นไร แม้ข้าจะเข้าใจเรื่องพวกนี้ แต่เมื่อเห็นเจ้าบาดเจ็บ ข้าก็อดไม่ได้ที่จะลงมือ ข้าไม่อยากให้เจ้าบาดเจ็บแม้แต่น้อย”
มู่เฉียนซีกล่าว “จิ่วเยี่ย ข้าเป็นผู้นำตระกูลแห่งตระกูลมู่ เป็นบุตรสาวแห่งตระกูลมู่ ไม่ใช่นกขมิ้นในกรงทองหรือดอกไม้ในห้องที่อบอุ่น ข้ารู้ว่าเจ้าไม่อยากให้ข้าตายเพราะเหตผลบางอย่าง …แต่ข้าขอร้องเจ้า หากเป็นสถานการณ์ที่ข้าจะตายได้จริง ๆ เจ้าค่อยลงมือ เป็นเช่นไร ?”
“ข้าทำไม่ได้ ข้าเพิ่งเจอความขัดแย้งกับตัวเองเช่น
