้ชัดเลยว่าเวลานี้นางต่อสู้ได้สบายมือขึ้นมาก “ผนึกมังกรวารี!”
“บุปผาหลั่งสายฝน!”
“มังกรวารีสะท้านสวรรค์!”
— ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ! —
เข็มยามากมายพุ่งออกไปเหมือนดั่งนารีโปรยดอกไม้ มันพุ่งไปทางจุดที่อ่อนแอที่สุดของพวกเสือดาวหิมะ เมื่อกระบี่มังกรเพลิงถูกชักออกมา นางตะโกน “มังกรเพลิงพิฆาต!”
แม้ความแข็งแกร่งของนางจะเพิ่มขึ้นหนึ่งระดับ แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเสือดาวหิมะที่มีความแข็งแกร่งเป็นจำนวนมาก มู่เฉียนซีกลับกลายเป็นฝ่ายที่ถูกล้อมไปเสียได้ ทว่านางมิยอมแพ้ง่าย ๆ นางหลบการโจมตีที่หวังเอาถึงชีวิตแล้วโจมตีสวนกลับไป เป็นเช่นนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า
จังหวะหนึ่ง ขณะที่เสือดาวหิมะตัวหนึ่งกำลังจะตะปบไหล่ของนางให้แหลกสิ้น เงาสีดำร่างหนึ่งโผล่ขึ้นมาในทันใด เขาเพียงยกมือขึ้นเบา ๆ เสือดาวหิมะที่อยู่ในระยะสามสิบเมตรกลายเป็นกระดูกขาวไปในพริบตา
สีขาวของหิมะนั้นช่างงดงาม แต่สีขาวของกระดูกจากพลังของจิ่วเยี่ย ช่างให้ความรู้สึกเย็นยะเยือกน่าหวาดกลัวอย่างมาก มันเป็นกระดูกสีขาวซีดแปลกตา
“จิ่วเยี่ย!” มู่เฉียนซีขมวดคิ้วมุ่น เจ้าก้อนน้ำแข็งผู้นี้มาอีกแล้ว…
“ฝึกในสถานการณ์จริงพอประมาณแล้ว กลับไปฝึกฝนแบบซ้อมต่อได้ ข้าไม่อยากให้เจ้าได้รับบาดเจ็บอีก หากครั้งหน้าเจ้าได้รับบาดเจ็บ ข้าคงจะทนไม่ได้ ข้าต้องอดทนแทบจะทำลายมิติโลกนี้ทิ้งไปเสีย” จิ่วเยี่ยกล่าวเสียงขรึม
มู่เฉียนซี “จิ่วเยี่ย ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นห่วงข้า แต่
