้เวลาแก้แค้น”
“ตอนนี้ยังทําไม่ได้ อย่างน้อยเจ้าต้องระดับเจ็ดเสียก่อน”
มู่เฉียนซี “ข้าสามารถทนอยู่ได้นานมากในตอนที่ข้ายังระดับสาม ข้าจึงสามารถอดทนได้นานขึ้นอีกเมื่อข้าอยู่ในระดับสี่ ข้าจะฝึกฝนไปทีละขั้น ๆ เช่นนี้ถึงจะมั่นคง มันมีความท้าทายกว่าการเลื่อนระดับขึ้นไปที่ระดับเจ็ดในทีเดียว”
หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าเต็มไปด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้ ดวงตาสีดําแวววาวของนางส่องประกาย ช่างมีเสน่ห์น่าหลงใหลอย่างแท้จริง
หนทางที่นางเลือกเดิน จิ่วเยี่ยไม่ได้ห้ามปรามอันใด
“เจ้าไปเถอะ”
ฉับพลันทันใด ร่างจิ่วเยี่ยอันตรธานหายไปกลางอากาศราวกับภูตผี!
ครานี้มิใช่พวกเสือดาวหิมะที่จะโจมตีมู่เฉียนซี มู่เฉียนซีเป็นฝ่ายย่างสามขุมเข้าไปกลางดงพวกมัน
มู่เฉียนซีโบกมือ กล่าวว่า “เสี่ยวหง อู๋ตี้ พวกเจ้าออกมากันได้แล้ว”
“อู๋ตี้ผู้ไร้เทียมทานในใต้หล้า มาแล้ว! คราก่อนถูกพวกเสือดาวงั่ง ๆ รุมล้อมโจมตี ครานี้ประเดี๋ยวจะเจอท่านแมวอย่างข้า จะซัดพวกเจ้าให้หมอบเรียบ”
เปลวเพลิงสีแดงเข้มพุ่งออกมาอย่างดุดันบนหิมะ ทำให้หิมะละลายเป็นสายธารน้อยสามสาย
“คราก่อนพวกเจ้ากล้าทำร้ายให้นายท่านของข้าต้องบาดเจ็บสาหัส ข้าโกรธเคืองอย่างมาก ผลของมันร้ายแรงนัก พวกเจ้ารอรับเพลิงพิโรธของข้าให้ดีเถอะ!”
— ฟู่ม! —
— ซู่ม! —
มู่เฉียนซีชักกระบี่มังกรเพลิงพร้อมหยิบเข็มยาออกมา นางเปิดศึกกับพวกเสือดาวหิมะในทันใด ความแข็งแกร่งของนางเพิ่มขึ้นมาหนึ่งระดับ! เห็นได