ว “เหอะ! เจ้าก็ยังคงเป็นหญิงโง่ ตัวเจ้าเองยังไม่รักษาร่างกายตัวเอง ข้าเบื่อจะใส่ใจเจ้าแล้ว เชิญเจ้าค่อย ๆ ต่อสู้ไปก็แล้วกัน!”
— เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง! —
เสียงดาบมังกรเพลิงคำรามและเสียบแทงเข้าร่างของเสือดาวหิมะตัวหนึ่งอย่างแรง แต่มีเสือดาวหิมะอีกจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเข้ามา ทว่ามีเข็มยาจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าไปที่ดวงตาของพวกมันด้วยเช่นกัน ดวงตาของพวกมันเป็นจุดที่เปราะบางที่สุด มู่เฉียนซีนางรู้ดี
การต่อสู้ยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ดูเหมือนเสือดาวหิมะเหล่านี้ฆ่าอย่างไรก็ฆ่าไม่หมด แม้แต่สัตว์วิญญาณอย่างอู๋ตี้และเสี่ยวหงสุดท้ายยังรับไม่ไหว พวกมันทั้งสองก็ได้รับบาดเจ็บด้วยเช่นกัน
มู่เฉียนซียังกัดฟันอดทนสู้ต่อในสถานการณ์ที่สิ้นหวังนี้ ภายในสถานการณ์อันตราย นางทำได้เพียงเค้นศักยภาพของตัวเองออกมาสู้ให้ถึงที่สุด แต่อย่างไรเวลานี้นางอ่อนแรงลงแล้ว โชคร้าย! ยังมีเสือดาวหิมะจำนวนมากที่พุ่งเข้าหานาง แม้จะมีอู๋ตี้และเสี่ยวหงที่รีบเข้ามาช่วยปกป้องนายท่านของพวกมัน ก็ยังไม่สามารถสู้ความเร็วของเสือดาวหิมะเหล่านั้นได้
ไม่นานนัก มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นอย่างอ่อนแรง “อาถิง ลงมือ…”
“หยุดเวลา!” เสียงอาถิงดังก้องขึ้นทันที ทว่ามันสามารถหยุดเวลาได้เพียงชั่วคราวเท่านั้น มู่เฉียนซีรีบอุ้มอู๋ตี้และเสี่ยวหงวิ่งหนีออกไปจากวงล้อมของเสือดาวหิมะเหล่านี้อย่างรวดเร็ว
ขณะที่ร่างของนางวิ่งพรวดไปนั้น เลือดสีแดงสดไหลหยดลงบน
