พื้นหิมะไปตลอดทาง กว่าจะออกไปจากวงล้อมของเสือดาวหิมะได้มิใช่เรื่องง่ายเลย เพียงไม่นานเสียงคำรามของกลุ่มเสือดาวหิมะก็ดังขึ้นตามหลังในทันที
“โฮกกกก!”
มู่เฉียนซีใกล้จะหมดพลังเต็มที เสือดาวหิมะยังคงพุ่งเข้าหานาง ขาของนางมิอาจทรงตัวอยู่ดี ๆ ได้ จากนั้นร่างของนางก็ตกลงไปจากหน้าผา
“นายท่าน!” อู๋ตี้และเสี่ยวหงตะโกนเรียกอย่างตระหนกตกตื่นออกมาพร้อมกัน
ในขณะที่ร่างของมู่เฉียนซีกำลังตกลงไปจากหน้าผาสูง ทันใดนั้นร่างในชุดดำร่างหนึ่งปรากฏอยู่ตรงหน้านาง กอดนางเอาไว้ด้วยมือเดียว
อู๋ตี้ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ทว่ามันตะคอกอย่างเย็นชา “เหอะ! เจ้านี่เอง”
เสี่ยวหงกล่าวด้วยความตื่นเต้นว่า “นายท่านจิ่วเยี่ย ในที่สุดท่านก็ปรากฏตัวเสียที”
— ตุบ! ตุบ! ตุบ! —
จากนั้นพวกมันก็เป็นลมล้มลงด้วยความเหนื่อยล้า พวกมันอดทนมานานแล้ว
จิ่วเยี่ยกอดร่างของมู่เฉียนซีขึ้นมาด้วยความระมัดระวัง เสือดาวหิมะที่พุ่งเข้ามาเมื่อครู่ตกใจล้มลงไปทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตรายที่ท่วมท้นจากร่างซวนหยวนจิ่วเยี่ย
จากนั้นในชั่วพริบตา เสือดาวหิมะหายไปทันทีด้วยพลังอันตรายของจิ่วเยี่ย เขาใช้พลังแยกลมหิมะบริเวณนั้นออกไปทั้งหมด ไม่นานนักพื้นที่ทั้งหมดก็อบอุ่นขึ้นมาทันใด
เมื่อจิ่วเยี่ยเห็นบาดแผลบนร่างกายของนาง ดวงตาคู่สีฟ้าของเขาฉายแววอันตรายชนิดที่ว่าผู้ใดก็มิอาจเทียบได้ เขาเกรี้ยวกราด ทว่าสิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือการรักษาสตรีที่อยู่ในอ
