้อมกอดผู้นี้ก่อน
จิ่วเยี่ยทำแผลให้มู่เฉียนซีอย่างรวดเร็ว
— แควก! —
เสื้อผ้าของนางถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ โดยที่ไม่สนใจความงามที่อยู่ตรงหน้าเลย จิ่วเยี่ยเริ่มทำแผลให้นาง ทุกบาดแผลของนางถูกจิ่วเยี่ยปฏิบัติดูแลรักษาอย่างพิถีพิถัน เขาเกรงว่าหากนางตื่นขึ้นมาจะรู้สึกตกใจ
หลังจากที่จิ่วเยี่ยทำแผลให้นางเรียบร้อยแล้ว เขาก็ถอดเสื้อคลุมสีดำของตนเองออกมาคลุมร่างนางเอาไว้
ในพื้นที่ของจิ่วเยี่ยนั้น ไม่มีเสื้อผ้าอาภรณ์ของสตรีเลย ดูเหมือนว่าคราหน้าต้องให้จื่อโยวส่งเสื้อผ้าอาภรณ์ของสตรีมาให้บ้างแล้ว จื่อโยวน่าจะเป็นผู้ที่รู้ดีว่าสตรีชอบสวมใส่เสื้อผ้าอาภรณ์เช่นไร
เวลานี้มู่เฉียนซีรู้สึกว่าบริเวณรอบ ๆ เงียบสงบมาก และรู้สึกว่าร่างของตนกำลังอยู่ใกล้กับเตาอุ่นสบายหน่อย ๆ ร่างของนางค่อย ๆ ถูไถกับความอบอุ่นนั้น จากนั้นสองมือนางก็กอดเอวของจิ่วเยี่ยไว้เพื่อให้รู้สึกอบอุ่นมากขึ้นอีก
ตั้งแต่ที่นางก้าวเท้าเข้ามาในถ้ำน้ำแข็งแห่งนี้ นางไม่เคยรู้สึกอบอุ่นเท่านี้มาก่อนเลย นางซุกเข้าไป ร่างของจิ่วเยี่ยแข็งทื่อไปทันที ทว่าเขาก็ไม่ได้หยุดห้ามการกระทำของนาง อีกทั้งยังกอดนางไว้เช่นเดิม
เวลาผ่านไปเพียงครึ่งวันเท่านั้น ด้วยยาสมุนไพรวิญญาณระดับสูงของจิ่วเยี่ย ในที่สุดบาดแผลของมู่เฉียนซีหายกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง
พลังฟ้าดินหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของมู่เฉียนซี ทำให้พลังของนางนั้นฟื้นคืนมาได้อย่างรวดเร็ว ขนตาเป็นแพดุจดั่งปีกแมลง
