มู่เฉียนซีหลบหนีอยู่พักหนึ่ง กลิ่นอายของการไล่ล่าที่อยู่ด้านหลังนางยังคงอยู่
มีเสียงน้ำไหลดังมาจากข้างหน้า แม่น้ำสายหนึ่งไหลผ่านโลกใต้ดินนี้ ในแม่น้ำสายนี้ ไม่รู้ว่าจะมีอันตรายอะไรบ้าง แต่นักฆ่าที่ไล่ล่าอยู่ด้านหลังใกล้เข้ามาแล้ว เบื้องหน้ามีเพียงเส้นทางเดียวที่สามารถไปได้
“ฮึบ” มู่เฉียนซีกระโดดลงไปในแม่น้ำ เมื่อกลิ่นอายแปลก ๆ เข้าไปในแม่น้ำ สิ่งมีชีวิตในแม่น้ำเหล่านี้ก็แห่กันมา
— โป๊ะ! —
มู่เฉียนซีบีบขวดยาในมือแตก ฉับพลันทันใดพิษในขวดยากระจายออกมา ผลลัพธ์นั้นน่าทึ่งนัก ปลาประหลาดที่ดุร้ายในแม่น้ำพลันชักกระตุก มันไม่กล้าเข้าใกล้มู่เฉียนซีอีก
ใบหน้าของมู่เฉียนซีฉายแววดีใจ ดูเหมือนว่ายาพิษของนางจะมีประสิทธิภาพมากทีเดียว เมื่อกำจัดพวกปลาออกไปให้พ้นทางแล้ว นางก็ดําลึกลงไปในแม่น้ำ ในฐานะจอมภูตธาตุวารี นางจึงเข้าไปในน้ำได้อย่างราบรื่น
เงาร่างสามร่างมาถึงริมแม่น้ำ พวกเขากล่าวอย่างเย็นชาว่า… “มู่เฉียนซีต้องซ่อนตัวอยู่ในแม่น้ำเป็นแน่ ไล่ตามไป! หาให้เจอ!”
— ตูม! ตูม! ตูม! —
ทุกคนกระโดดลงไปในทะเลสาบนั่น เมื่อพวกเขากระโดดลงไปในน้ำ แน่นอนว่าปลาแปลกประหลาดในแม่น้ำก็แห่กันมารุม
— ตุบ! —
พวกเขารีบฆ่าปลาประหลาดเหล่านี้ แต่เพราะจํานวนปลามีมากเกินไป สุดท้ายพวกเขาไม่พ้นต้องพบเจอกับความตาย น่าเศร้าสำหรับพวกเขานักที่ไม่รู้เลยว่า ขณะที่พวกเขาต่อสู้กันอยู่ในแม่น้ำ มู่เฉียนซีนางอยู่ด้านล่าง ตรงส่วน
