ซวนหยวนชิงอวิ๋น “ฟ้าดินวิปริตเช่นนี้ เกรงว่าจะมีสมบัติแปลกประหลาดล้ำค่าเกิดขึ้น”
ทันใดนั้น เสียงอ่อนโยนพลันดังขึ้น “เกรงว่าสมบัติแปลกประหลาดอันล้ำค่านี้จะมีค่ามากทีเดียวเชียว”
“ท่านอาเล็ก” มู่เฉียนซีเรียก
มู่อวู่ซวงเห็นบุรุษผู้สง่างามที่อยู่ตรงหน้า กล่าวขึ้นว่า “ดึกมากแล้ว อวิ๋นอ๋องควรกลับจวนได้แล้วกระมัง”
สำหรับบุรุษที่ชอบบุกเข้ามาในอาณาเขตของหลานสาวตนในยามวิกาล ไม่ว่าจะรูปงามเพียงใด ดีเลิศเพียงใด มู่อวู่ซวงมิโปรดปราณเอาเสียเลย
ซวนหยวนชิงอวิ๋น “เฉียนซี วันนี้รบกวนเจ้ามากแล้ว หลังจากที่สมบัติแปลกประหลาดอันล้ำค่าปรากฏขึ้น เกรงว่าแคว้นจื่อเยี่ยจะไม่สงบสุขอีกต่อไป เจ้าระวังตัวด้วย”
“อืม เจ้าก็เช่นกัน”
มู่เฉียนซีเอ่ยสั่ง “มู่อี สั่งองครักษ์เงาทุกคนจับตาดูสมบัติแปลกประหลาดอันล้ำค่านั้นให้ดี หากมีความคืบหน้าอะไรให้มารายงานข้าทันที”
“ซีเอ๋อร์สนใจสมบัติแปลกประหลาดอันล้ำค่านั้นหรือ ?” มู่อวู่ซวงกล่าวถาม เขาไม่อยากให้มู่เฉียนซีหลานสาวเข้าไปข้องเกี่ยวกับสิ่งนี้เลย
มู่เฉียนซี “ท่านอาเล็ก ภายในอากาศยังได้กลิ่นหอมของยาอยู่ บางทีสมบัติแปลกประหลาดนี้ อาจมีความเกี่ยวข้องกับสมุนไพรวิญญาณก็เป็นได้ เช่นนั้นแล้วข้าจึงสนใจ”
“รับปากกับข้าได้หรือไม่ว่าจะไม่เสี่ยงอันตราย ให้ข้าลงมือเองเถอะ”
“แต่ว่า… ตอนนี้ท่านอายังป่วยไม่หายดี ในฐานะที่ข้าเป็นนักปรุงยาผู้มีจรรยาบรรณ ข้าจะไม่ยอมใช้แรงงานผู้ป่วยเป็นแน่”
“แต่
